amita
amita, a father’s sister
ămĭta, ae, f. [cf. abba, avus, and Engl. aunt] (so the mother's sister is called matertera, from mater; cf. Dig. 38, 10, 10),
- a father's sister, a paternal aunt, Cic. Clu. 10; Liv. 39, 11; Tac. A. 12, 64; 27, 16; Vulg. Lev. 20, 19 et saep.—
- II Hence,
- A Amita magna, a sister of a grandfather (avi), a great-aunt, Tac. A. 2, 27; Paul. l. c.—
- B Amita major, an aunt of a grandfather, Paul. l. c. and Fest. s. v. Major, p. 98.—
- C Amita maxima, an aunt of a great-grandfather, also called abamita, Paul. l. c. and Fest. s. v. Major, p. 98.
amita, ae, f. (ἀμμάς, ahd. amma, Mutter, Amme), des Vaters Schwester, die Tante (Ggstz. matertera, der Mutter Schwester), Cic. u.a.: magna, Schwester des Großvaters, Großtante, ICt.: dies. bl. amita, Tac. ann. 2, 27: maior, Schwester des Urgroßvaters (sonst proamita): maxima, Schwester des Ururgroßvaters, ICt.
monasterium Aebbae abbatissae, quae erat ~a regis
~a mea,min faþu ; ~a mea magna,minre faþa moder
presbiteris ‥ feminarum contubernia ‥ inhibemus, preter matrem, sororem, ~am, sive illas mulieres que omni careant suspicione(
caveant ‥ cum mulieribus cohabitare, nisi forte cum matre, sorore vel †amica [l. amita ]
cuidam Aline, ‥ que fuit ~a [] predicti Ricardi : †amica BNB II 468
soror patris dicitur ~a
hec ameta,a nawntt
pro expensis domine Margarete, †emite domini nostri regis
ămĭta, (12) æ, f. , sœur du père, tante du côté paternel : Cic. Clu. 30 || magna Tac. Ann. 2, 27, sœur de lʼaïeul, grand-tante.
Amictus, de quo supra.
Cum albis, Amita, stola et fanonis, apud Rymerum tom. 9. pag. 273. col. 1.
Olim:
Tres albas, tresVide mox Amitus.Amitas, et tres cingulos.
amita ae, f
- a father's sister, C., L., Ta.