amputatio
amputatio, a pruning, lopping off
ampŭtātĭo, ōnis, f. [amputo], a pruning, lopping off of branches, tendrils, etc.
- I Lit.: sarmentorum, * Cic. Sen. 15, 53.—
- II Meton., the part that has been cut off, a cutting, Plin. 12, 25, 54, § 118.
amputātio, ōnis, f. (amputo), das Abschneiden, sarmentorum (Ggstz. immissio), Cic. de sen. 53: linguae, Val. Max. 3, 3. ext. 4: membrorum, Augustin. de civ. dei 19, 4, 2: capitis, das Enthaupten, Köpfen, Ulp. dig. 48, 19, 28 pr.: digitorum, Selbstverstümmelung der F., Cod. Theod. 7, 13, 4 u. 10. – u. meton., das (als unnütz) abgeschnittene Reis selbst, Plin. 12, 118. – übtr., amp. vocis (wie φωνης ἀποκοπή), der Verlust der Stimme, Cael. Aur. acut. 2, 10, 69; chron. 3, 2, 16 u. 23. Isid. 4, 7, 14 (als Erklärung von raucedo). – u. amp. pulsus (griech. ἀσφυξία), das Aufhören des Pulsschlages, Cael. Aur. chron. 4, 3, 40. – u. amp. omnium delictorum, Ausmerzung, Arnob. 1, 27 extr.
execucio judicii de ~one manus ‥ respectuetur
pro ~one cujusdam cultelli cujusdam hominis extranei ‥ abcisi
boscus non est amputatus, ‥ per quod via est tam stricta pro defectu ~onis quod ‥(
pro ~one ‥ virgarum prowattelyngs
pro ~one xij arborum ‥ proscaffaldyng
bene cognovit ~onem illius bladi
disponitur ad caritatem per ~onem solicitudinis quam ipsa temporalia ‥ exigunt
ampŭtātĭō, (16) ōnis, f. (amputo), action dʼélaguer : Cic. CM 53 || la partie coupée : Plin. 12, 118.
amputatio , onis. f. et, v. amputo
See an image
See an image
amputātiō ōnis, f
- amputo, a pruning, lopping off. sarmentorum.
Amputatio
See iudicium.