anabibazon
anabibazōn, ontis, m. (ἀναβιβάζων), der aufgehende Mond, Tert. adv. Marc. 1, 18.
utendum puto ~on verbo, quod significat ‘sursum scandens’; hoc est quod superius dimisimus repetere placet
ănăbĭbazōn, ontis, m. (ἀναβιβάζων), lune qui monte : Tert. Marc. 1, 18.