analogice
analogicē, Adv. (analogicus), verhältnismäßig, Mam. Claud. de statu anim. 1, 21, 4: als gramm. t.t., Prob. (V) 88, 24 K.
[monachicus ordo ] sacrorum principatuum perfectivis virtutibus comprehensus ‥ et in ‥ sacre scientie eorundem consummatam perfectionem ~e deductus
quando [vox ] univoce significat et tamen potest significare infinita, licet ‥ nec equivoce nec ~e secundum modos communes analogie
quod causa dicitur equivoce vel annologice de 4 causis
ut ens contingit analoyce substancie et accidenti, cum substancia sit per se ens
vos ~e nimis ‥ ampliastis terminos vestros, dum infra limites [nostre ] libertatis ‥ erexistis vobis furcas
ănălŏgĭcē, adv., dʼune manière analogue : Prob. Inst. 88, 24.