anastomoticus
anastomōticus, a, um (ἀναστομωτικός), Öffnung verschaffend, Cels. 5, 18, 25. Cael. Aur. acut. 3, 4, 40; chron. 3, 5, 73.
ănastŏmōtĭcus, a, um (ἀναστομωτικός), capable dʼouvrir : Cels. Med. 5, 18, 25 ; C. Aur. Chron. 3, 5. 73.