ancorarius
ancorarius, of an anchor
ancŏrārĭus, a, um, adj. [prob. ancora],
- pertaining to an anchor: funes, cables, Caes. B. C. 2, 9.
ancorārius, a, um (ancora), zum Anker gehörig, Anker-, funis, Ankertau, Caes. b.c. 2, 9, 4. – Ancorārius mons, ein durch sein wohlriechendes Holz ( citrus) sehr bekanntes Gebirge in Mauretanien, südl. von Cäsarea u. dem Chinalaph (j. Shellif), Plin. 13, 95. Amm. 29, 5, 25.
capitaneus, magister, correctores, anchorarii, naute et marinarii dictarum navium
1 ancŏrārĭus, (16) a, um (ancora), dʼancre : Cæs. C. 2, 9, 4.
ancorārius
adj.
- ancora, of an anchor: funes, cables, Cs.