andena
tertium [genus ferri ] est quod vocatur ~a, cujus rarior est usus apud Latinos
~a est calybs ex regionibus orientalibus advecta, quae liquescit igne
septem ~as prati et dim. ~am in Westmore
iiij ~as prati
dimisit ‥ tres ~as prati ‥ et quandam perticatam de prato
unam andelam apud novum pratum
[cum ] xvij †audoenis [prati ]
Stipes ut Andena sustentet deperit ardens.
Verutentum, item hæc Andena. Gloss. Saxon. Ælfrici :
Andien, uti legitur in Instrum. ann. 1405. apud Rymer. tom. 8. pag. 384 :
Unam craticulam, unum fyrapanne, duo paria de Andens, unum fryngpanne ferreum.
vasa ærea, plumbea, ferrea, lignea, Andedos, Andenas, cramaculos, etc. Nescio an huc pertineat, quod habent vett. Glossæ ;
focus, cui apponuntur
andenæ.
Andena, in Charta ann. 1308 :
De calderiis, Anderiis, patellis, aycharis, parroliis, cutellis, falciliis, sarpis, etc.Ex Gall.
Andare, Italico, ire. Liber Prioratus Dunstapl. cap. 5 :
In qualibet pola habet 4. polas, sive 8. Andenas jacentes simul.Vocem Gallicam expressit Necrologium Ecclesiæ Carnotensis :
Quidquid idem Major habebat in pratis Capituli, quæ sunt apud Mentenon,... scilicet custodiam et margines, qui vulgo dicuntur Andeins.
Aubret, tantum spatii, quantum homo uno falcis ictu vel pulsu demetere valet et secare. Charta Thossiacensis in Dumbis recepta per
Bonetnotarium ann. 1448 :
Pratum continens plateam quindecim Endellorum vel Andellorum fœni.Et in alia Charta ejusdem Archivi subsignata
Roletann. 1404 :
Pratum continens duodecim Endens prati.Rustici Dumbenses etiam nunc utuntur voce
Endent, quasi herba dente falcis secaretur.