annihilatio

annihilātio (adnihilātio), ōnis, f. (annihilo), das Zunichtemachen = Geringschätzen, Hier. ep. 106, 27. Vgl. Gloss. ›annihilatio, ἐξουθενισμός‹.

annihilatio , annihilation (phil.). b destruction, undoing. clare sciemus quid [J. Witcleff] de ~one desipuit Netter DAF I 53.  b s1300 ignis ‥ qui ‥ toti manerio exicium et ~onem minabatur Ann. Ed. I 476; 1305 in decepcionem partis petentis et debiti sui retardacionem et adnihilacionem MGL I 121; s1405 ut ordinetur remedium contra subjecciones vel subacciones et adnihilaciones in quo verisimile est regni dominos periclitari Wals. HA II 422; 1439 in ipsorum mercatorum adnichilacionem manifestam RScot 314b; s1458 quos ‥ discordia ‥ pene usque ad ultimum deduxit terminum adnichilacionis Reg. Whet. I 297.