anniculus
anniculus, of a year, yearling
annĭcŭlus, a, um, adj. [annus],
- a year old, of a year, or a yearling (not in Cic.; freq. in Vulg.): nuces, Cato R. R. 17, 2 Schneid.: taurus, Varr. R. R. 2, 5, 12: vituli, Vulg. Micah, 6, 6: agnus, ib. Ex. 12, 5: ovis, ib. Lev. 14, 10: capra, ib. ib. 15, 27: vinum, Varr. R. R. 1, 65: virgo vix annicula, * Nep. Att. 19, 4: aetas, Col. 7, 9, 2 al.
anniculus, a, um (annus), jährig = einjährig, taurus, Varr.: agnus, Vulg.: aper, Plin.: neptis vix ann., Nep.: filius, ICt.: nuces, Cato: ramuli, Col.: aetas, Col. – Nbf. annuculus u. synk. annuclus, a) v. Pers., filia annucula, Corp. inscr. Lat. 3, 3858: filius annuclus, ibid. 3, 2319 (vgl. 2602): infans annuclus, ibid. 3, 2457.
infantulus ~us ‥ a matre illuc allatus
~us, unius anni
agnellos, non dico ~os
de bovetto ~o
cum vitulis suis ~is
~a vel vaccula,heahfore ~us vel trio,steoroxa
annĭcŭlus, (15) a, um (annus), dʼun an, âgé dʼun an : Cato Agr. 17, 2 ; Nep. Att. 19, 4.
Erit agnus sine macula, masculus, Anniculus.Levit. 14 :
Ovis Annicula.Liber qui
Aurorainscribitur :
Gl. Lat. Gr.Masculus Anniculus, qui foret absque nota.
Donat annis singulis de sigilo mod. 1... Anniculum 1. pullos 3. ova 15.Infra :
Donant de sigilo modios 7... Anniculo. 17. sagnum pullos 22. ova 122.Rursum :
Donat uno anno fœtas 2. cum agnis 2. altero anno Anniculos 2. facit ad pratum dies 3.
Antenois
Et s'il n'i avoit mouton, le castre Antenois ; et s'il n'i avoit castre, le germe Antenoise, et s'il n'i avoit germe, le brebis, etc.
anniculus
adj.
- annus, of a year, yearling: virgo, N.