antistitium
antistĭtĭum, ii, n. [antistes],
- the office of an antistes, the chief-priest's office, Mart. Cap. 2, p. 34.
antistitium, ī, n. (antistes), das Tempelvorsteher-, Oberpriesteramt, Mart. Cap. 2, 134; 9, 893 (Arnob. 5, 7 extr. Reiff. antistibus).
ibi [Antiochie ] B.Petrus primi ~ii cathedram sedit
quia testimonium habere ab hiis qui foris sunt antisti[ti ]o est studendum
quod hoc ~ium sit illi precibus impetrandum
antistĭtĭum, ĭī, n. , dignité de prêtre : Capel. 9, 893.
Farabertum Prumiæ Abbatem Antistitii sui reliquit hæredem.De S. Leone PP. IX. tom. 2. Aprilis pag. 649 :
Qui postea ad Antistitium Mediomaticæ urbis voto cleri et plebis magis quam suo assumptus.