aptotus
aptōtus, a, um (ἄπτωτος), undeklinierbar, indeklinabel, gew. neutr. pl. subst., aptōta, ōrum, Wörter, die nur im Nomin. vorkommen, Diom. 308, 19 u.a. Gramm.
~um, inflexibile vel incas[u ]ale
neutra haec tantum quae in singulari numero ~a sunt et in plurali declinantur