apud

sedere apud aliquem
to sit beside someone

apud : (prep. with acc.), near to; with, by, at, before, in presence of; near by, 5.261; among, 2.71; with, (in respect to the mind), 4.539; (with pronouns), at one’s home, on one’s ground.

ăpŭd (apud down to the time of Caesar, Corp. Inscr. I. 30; I. 196; and after 45 B. C. both apud, Inscr. Orell. 206; 818, and aput, ib. 206; 15; 34; another form of apud was apor, Paul. ex Fest. p. 26 Müll. apud, Ritschl, Rib. in Trag. et Com. Rel., Müll. in Lucil., and Dietsch in Sall.; aput, Lachm., Fleck. in Plaut.; both apud and aput, Müll. in Cat. and Rib. in Verg.) [Corssen once regarded apud as connected with apisci, as juxta with jungo, Ausspr. I. p. 335, 1st ed., but afterwards, ib. 2d ed. I. p. 197, he adopted Pott's view, that it was comp. of Sanscr. api, = to, toward, near (Gr. ἐπί), and ad, old form ar, which view the form apor favors, and thus its strict meaning would be on to, unto; v. infra, IV.];

• prep. gov. acc., with, at, by, near (regularly with words denoting rest, and primarily of persons, while ad properly designates only direction, motion, extension, etc., and is chiefly used of places; the diff. between apud and penes is given in Paul. ex Fest. p. 22 Müll.: apud et penes in hoc differunt, quod alterum personam cum loco significat, alterum personam et dominium ac potestatem; v. penes, and cf. Nep. Them. 7, 2: ad ephoros Lacedaemoniorum accessit, penes quos summum imperium erat, atque apud eos (v. infra, I. B. 2. a.) contendit, etc.; and for the difference between ad and apud, cf. Lucil. 9, 58 sq. Müll.: apud se longe alid est, neque idem valet ad se: Intro nos vocat ad sese, tenet intus apud se; syn.: ad, prope, coram, inter, in with abl.; rare in early Lat.; very freq. in Plaut., less freq. in Ter., seven times in Verg., five times in Juv., three times in Catull., twice in Ov, and once in Hor. and Prop.; never in Tib. or Pers.; very freq. in Cic., the historians, and the Vulg.).
• • I.A In designating nearness in respect of persons, with, near: apud ipsum adstas, Att. ap. Non. p. 522, 25: adsum apud te, genitor, id. ib. p. 522, 32: alteram (partem) apud me adponito, Plaut. Trin. 4, 3, 60 (1067): nunc hic apud te servio, id. Capt. 2, 2, 62 (312): scriptorum non magnast copia apud me, Cat. 68, 33 Müll.: mane apud me, Vulg. Gen. 29, 19: Advocatum habemus apud Patrem, ib. 1 Joan. 2, 1: cum in lecto Crassus esset et apud eum Sulpicius sederet, Cic. de Or. 2, 3, 12; so id. Pis. 26, and id. Rep. 3, 28.—
  • B Esp.
  • • 1.a With a pron. or subst., apud me, te, se, aliquem, etc., with me, in my house, etc., in one's house, at the house of a person; Fr. chez moi, chez vous, chez soi, etc.: Quis heri apud te? Naev., Com. Rel. p. 9 Rib.: dico eum esse apud me, Plaut. Capt. 3, 2, 15 (512); 4, 2, 73 (853): hic apud me hortum confodere jussi, id. Aul. 2, 2, 66 (243): si commodumst, apud me, sis, volo, Ter. Heaut. 162: condixerant cenam apud me, Turp., Com. Rel. p. 108 Rib.: quid nunc virgo? Nempe apud test? Plaut. Trin. 1, 2, 159 (197): Quid sibi volunt homines isti apud te? Vulg. Num. 22, 9; ib. Matt. 26, 18: cenabis bene apud me, Cat. 13, 1: apud me habitavit, Cic. Clu. 33; id. Verr. 4, 111; 5, 77: apud te cenavit, id. Div. in Caecil. 58; id. Verr. 4, 49; id. Cael. 26; id. Deiot. 32: in curiā posita potius quam rure apud te, Titin., Com. Rel. p. 142 Rib.: mane apud me etiam hodie, Vulg. Jud. 19, 9: tenet intus apud se, Lucil. 9, 59 Müll.: Pompeius petiit, ut secum et apud se essem cotidie, Cic. Att. 5, 6: apud se fecit manere, Vulg. Jud. 19, 7; ib. Luc. 11, 37: de gladiis, quae apud ipsum erant deprehensa, Cic. Cat. 3, 10: Cum postridie apud eundem ventum exspectans manerem, id. Phil. 1, 8: mansit apud eum quattuor mensibus, Vulg. Jud. 19, 2; ib. Act. 28, 14: apud quem deversatus es, Cic. Verr. 4, 37: apud nympham Calypsonem, Liv. And. ap. Prisc. p. 685 (cf. Hom. Od. 4, 557: Νύμφης ἐν μεγάροισι Καλυψοῦς): habitāsti apud Heium Messanae, Cic. Verr. 4, 18; id. Cael. 51: Fuisti apud Laecam illā nocte, id. Cat. 1, 4, 9; id. de Or. 1, 22, 104; id. Att. 1, 8: apud Ostorium Scapulam epulatur, Tac. A. 14, 48: apud Cornelium Primum juxta Velabrum delituit, id. H. 3, 74; 1, 14: Factum est, ut moraretur apud Simonem quendam, Vulg. Act. 9, 43: invenient hominem apud sororem tuam occultantem se, Cic. Dom. 83: qui apud te esset eductus, id. Quinct. 69: apud quem erat educatus, id. Lael. 20, 75: cum alter ejus filius apud matrem educaretur, id. Clu. 27: disciplinā C. Cassii, apud quem educatus erat, Tac. A. 15, 52: se apud Q. Mucium jus civile didicisse, id. Or. 30: apud eosdem magistratus institutus, Suet. Calig. 24: servorum manus tamquam apud senem festinantes, Tac. H. 1, 7: in convivio apud regem, id. A. 2, 57: Bene vale; apud Orcum te videbo, in the abode of Orcus, Plaut. As. 3, 3, 16 (606): sacrificāsse apud deos, i. e. in templis deorum, Tac. A. 11, 27: frater apud Othonem militans, in the army of Otho, id. H. 2, 26; so, nec solum apud Caecinam (cognoscebatur id damnum composuisse), id. ib. 2, 27: quorum sint legati apud se, in his camp, Caes. B. G. 4, 8; cf.: Quos cum apud se in castris Ariovistus conspexisset, id. ib. 1, 47: dici hoc potest, Apud portitores eas (litteras) resignatas sibi, at the custom-house, Plaut. Trin. 3, 3, 64 (792); 3, 3, 80 (808): Quantillum argenti mihi apud trapezitam siet, at the banker's, id. Capt. 1, 2, 90 (199): duo genera materiarum apud rhetoras tractantur, i. e. in scholis rhetorum, as he says just before, Tac. Or. 35.—Apud me etc. is sometimes added to domi or in aedibus, or interchanges with domi: Me. Ubi namst, quaeso? Ch. Apud me domi, Ter. Heaut. 430: a me insidias apud me domi positas esse dixerunt, Cic. Sest. 41: domi esse apud sese archipiratas dixit duos, id. Verr. 5, 73; so Vulg. Gen. 27, 15: quae (signa) cognovi apud istum in aedibus, Cic. Verr. 2, 1, 50: esse illa signa domi suae, non esse apud Verrem, id. ib. 4, 16: nihil apud hanc lautum, pistor domi nullus, id. Pis. 67; id. Clu. 165.—Hence,
    • • b Trop.: apud se esse, to be at home, i. e. to be in one's senses, be one's self, be sane (only in conversational lang.; most freq. in Ter.; cf. Gr. ἐν ἑαυτῷ εἶναι, Ar. Vesp. 642; opp. vecors, amens esse, to be out of one's wits, beside one's self; so Gr. φρενῶν ἐξεστάναι, Eur. Or. 1021): Sumne ego apud me? Plaut. Mil. 4, 8, 36 (1346): Non sum apud me, Ter. Phorm. 204, and Afran., Com. Rel, p. 170 Rib.: Prae iracundiā, Menedeme, non sum apud me, Ter. Heaut. 921: Vix sum apud me: ita animus commotust metu, spe, gaudio, id. And. 937: Num tibi videtur esse apud sese? id. Hec. 707 (quasi ob amorem meretricis insanus, Don.): proin tu fac, apud te ut sies, id. And. 408 (= ut praeparatus sis, Don.); Petr. 129.—
    • 2 In respect of persons, in whose presence or before whom any thing is done or takes place, esp. of discussions or debates in which the persons have the right of decision (Web. Uebungsch. p. 33), before, in the presence of, = coram, ad.
    • • a Of civil or military affairs, before: cum res agatur apud praetorem populi Romani et apud severissimos judices, Cic. Arch. 3: apud eosdem judices reus est factus, id. Clu. 22, 59: vis de his judicari apud me? Vulg. Act. 25, 9: accusavit fratres suos apud patrem, ib. Gen. 37, 2; ib. 1 Macc. 7, 6; ib. Joan. 5, 45: hoc, quod nunc apud pontifices agis, Cic. Dom. 51; 117: istud ne apud eum quidem dictatorem quisquam egit isto modo, id. Lig. 12: qui hanc causam aliquotiens apud te egit, id. Quinct. 30; so id. Verr. 2, 100; 3, 114; id. Caecin. 69; id. Sest. 120: (populus Romanus) mihi potestatem apud se agendi dedit, id. Verr. 5, 173: Repulsior secundā collatione dixit Cato in eā, quae est contra Cornelium apud populum, Paul. ex Fest. p. 286 Müll.: tutoresne defendent apud istius modi praetorem? Cic. Verr. 1, 153; id. Clu. 126: apud te cum sim defensurus me, Vulg. Act. 26, 2: omnia apud praetores gererentur, Tac. Or. 38: causam nescio quam apud judicem defendebat, Cic. Clu. 74; so Tac. A. 3, 12; id. Or. 19: apud te defendit alium in eā voluntate non fuisse, in quā te, Cic. Lig. 6: apud judicem causam dicere, id. Quinct. 43; id. Verr. 1, 26; id. Sex. Rosc. 85: apud aliquem dicere, id. Lig. 6; id. Deiot. 4: verba apud senatum fecit, id. Verr. 2, 2, 20: habitā apud senatum oratione, Tac. A. 12, 25; 6, 8: haec apud patres disseruit, id. ib. 2, 43; 4, 2; 4, 6: modeste apud vos socius populi Romani questus est, Cic. Verr. 4, 18: Quae est ergo apud Caesarem querella? id. Lig. 25: isne apud vos obtinebit causam, qui etc., id. Caecin. 38: petita multa est apud eum praetorem, id. Verr. 1, 155: causam contra aliquem apud centumviros dicere, id. de Or. 2, 23, 98; Tac. Or. 38: numerus oratorum quot annis apud magistratus publice subscribitur, Cic. Verr. 3, 120: apud eorum quem qui manumitteretur, Liv. 41, 9: apud proconsules aliquem manumittere, Marcian. ap. Dig. 1, 162.—
      • b In extra judicial cases, before: apud hunc confessus es et genus etc., Plaut. Capt. 2, 3, 52 (412): nullam causam dico, quin mihi Et parentum et libertatis apud te deliquio siet, id. ib. 3, 4, 93 (625): apud erum qui (servos) vera loquitur, id. Am. 2, 1, 43 (593): apud novercam querere, id. Ps. 1, 3, 80 (309): ego apud parentem loquor, Cic. Lig. 30: plura fateri apud amicos, Tac. A. 14, 62: aliquid apud aliquem laudare, Cic. Att. 2, 25; Tac. A. 13, 46; so Vulg. Gen. 12, 15: aliquem apud aliquos vituperare, Cic. Phil. 2, 11: apud quem tu etiam nos criminari soles, id. Vatin. 29.—
      • c Of one's feelings, views, judgment, with, in the view or sight of, before.
      • • α With verbs: apud Tenedios sanctissimus deus habetur, Cic. Fl. 61; id. Verr. 1, 49: quod apud illos amplissimum sacerdotium putatur, id. ib. 2, 126; 2, 1, 69: si tutoris auctoritas apud te ponderis nihil habebat, id. ib. 2, 1, 55, 144; id. Planc. 4: apud judicem grave et sanctum esse ducetur, id. Q. Rosc. 6: Quae omnia apud nos partim infamia ... ponuntur, Nep. praef. 5: justificatur apud Deum, Vulg. Gal. 3, 11: haec apud illos barbatos ridicula videbantur, Cic. Mur. 26; id. Dom. 101: unus dies apud Dominum (est) sicut mille anni, et mille anni sicut dies unus, Vulg. 2 Pet. 3, 8.—
        • β With adjj.: fuisti apud pontifices superior, Cic. Dom. 4: qui honos est apud Syracusanos amplissimus, id. Verr. 4, 137; id. Font. 36: quam clara (expugnatio) apud omnes, id. Verr. 1, 50; 2, 50: Satis clarus est apud timentem quisquis timetur, Tac. H. 2, 76; id. Or. 7: hoc est apud Graecos prope gloriosius quam Romae triumphāsse, Cic. Fl. 31; Tac. H. 5, 17: quod aeque apud bonos miserum est, id. ib. 1, 29: quae justa sunt apud nos, Vulg. 1 Macc. 11, 33; ib. Rom. 2, 13: tunc eritis inculpabiles apud Dominum, ib. Num. 32, 22: si is pretio apud istum idoneus esset, Cic. Verr. 2, 121.—
        • γ With substt.: est tanta apud eos ejus fani religio atque antiquitas, ut etc., Cic. Verr. 2, 1, 46: tanta nominis Romani dignitas est apud omnes nationes, ut etc., id. ib. 2, 5, 150: quā (hic) apud omnes Siculos dignitate atque existimatione sit, id. ib. 2, 2, 111: Dymnus modicae apud regem auctoritatis et gratiae, Curt. 6, 72: abominatio est uterque apud Deum, Vulg. Prov. 17, 15.—Apud animum, apud animum meum, etc. sometimes stand for mihi, mecum, etc., or simply animo: Ea tute tibi subice et apud animum propone, before your mind, before you, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5: ipsi primum statuerint apud animos, quid vellent, Liv. 6, 39, 11: Sic apud animum meum statuo, Sall. de Ord. Rep. 2: sic statuere apud animum meum possum, Liv. 34, 2, 4.—So with pers. pron. in Vulg. after the Greek: haec apud se (πρὸς ἑαυτόν) oravit, within himself, to himself, Luc. 18, 11: Sciens apud semet ipsum (ἐν ἑαυτῷ), in himself, Joan. 6, 62: statui hoc ipsum apud me (ἐμαυτῷ), ne etc., with myself, 2 Cor. 2, 1; so, hoc cogitet apud se (ἐφʼ ἑαυτοῦ), ib. 10, 7.—
      • d And simply before, in the presence of: id apud vos proloquar, Plaut. Capt. prol. 6: nemo est meorum amicorum, apud quem expromere omnia mea occulta audeam, Ter. Heaut. 575: se jactant apud eos, quos inviti vident, Cic. Fl. 61: licet mihi, Marce fili, apud te gloriari, ad quem etc., id. Off. 1, 22, 78: de vobis glorior apud Macedones, Vulg. 2 Cor. 9, 2: plus quam apud vos commemorari velitis, Cic. Caecin. 77: non apud indoctos loquor, id. Pis. 68: ostendit, quae quisque de eo apud se dixerit, Caes. B. G. 1, 19: quid apud magnum loquerentur Achillem, Ov. M. 12, 163: neque raro neque apud paucos talia jaciebat, Tac. A. 4, 7: loqui de se apud aliquem, Cic. Att. 1, 3: mentiri apud aliquem, Plaut. Poen. 1, 1, 24 (152): apud aliquem profiteri, Curt. 7, 7, 24: Non est nobis haec oratio habenda apud imperitam multitudinem, Cic. Mur. 61: Caesar apud milites contionatur, Caes. B. C. 1, 7: gratias agere alicui apud aliquem, Cic. Sest. 4; so Tac. A. 15, 22: si quid (in me) auctoritatis est, apud eos utar, qui etc., Cic. Imp. Pomp. 2; so id. Lig. 16, and id. Red. in Sen. 24: Quae fundebat apud Samson lacrimas, Vulg. Jud. 14, 16.—
    • 3 Of a person with whom, in whose case something is, exists, is done, with, in the case of, often = in with abl.: quom apud te parum stet fides, Plaut. Ps. 1, 5, 62 (476): Et bene apud memores veteris stat gratia facti, Verg. A. 4, 539: At fides mihi apud hunc est, Ter. Heaut. 571: De. Quid est? Ch. Itan parvam mihi fidem esse apud te? id. Phorm. 810: ut apud me praemium esse positum pietati scias, id. Hec. 584: alioqui mercedem non habebitis apud Patrem vestrum, Vulg. Matt. 6, 1: illa res quantam declarat ejusdem hominis apud hostes populi Romani auctoritatem, Cic. Imp. Pomp. 46: (eum) Aeduorum auctoritatem apud omnes Belgas amplificaturum, Caes. B. G. 2, 14: si M. Petrei non summa auctoritas apud milites exstitisset, Cic. Sest. 12: Pompei auctoritas apud omnes tanta est. quanta etc., id. Fl. 14; id. Phil. 13, 7: ecquid auctoritatis apud vos socii populi Romani habere debeant, id. Div. in Caecil. 17; so id. Verr. 2, 14; id. Mur. 38: (servi) apud eum sunt in honore et pretio, id. Sex. Rosc. 77; id. Verr. 5, 157; id. Cat. 3, 2: videmus quantā sit in invidiā quantoque in odio apud quosdam virtus et industria, id. Verr. 5, 181: quo majore apud vos odio esse debet quam etc., id. ib. 1, 42: domi splendor, apud exteras nationes nomen et gratia, id. Clu. 154; id. Mur. 38: Dumnorigem, magnā apud plebem gratiā, Caes. B. G. 1, 18: tanti ejus apud se gratiam esse ostendit, uti etc., id. ib. 1, 20: certe apud te et hos, qui tibi adsunt, veritas valebit, Cic. Quinct. 5; id. Div. in Caecil. 17; id. Lig. 30; id. Marcell. 14; id. Mil. 34: utrum apud eos pudor atque officium aut timor valeret, Caes. B. G. 1, 40: apud quem ut multum gratiā valeret, Nep. Con. 2, 1: video apud te causas valere plus quam preces, Cic. Lig. 31; so id. Lael. 4, 13, and Tac. H. 3, 36: quod apud vos plurimum debebit valere, Cic. Div. in Caecil. 11; so Caes. B. G. 1, 17, and Tac. H. 4, 73: qui tantum auctoritate apud suos cives potuit, ut etc., Cic. Verr. 2, 113: speravit sese apud tales viros aliquid posse ad etc., id. Sex. Rosc. 141: (eum) apud finitimas civitates largiter posse, Caes. B. G. 1, 18: quae (pecunia) apud me contra fidem meam nihil potuisset, Cic. Verr. 1, 19: quae (memoria) plus apud eum possit quam salus civitatis, id. Phil. 5, 51; id. Verr. 3, 131: qui apud eum plurimum poterat, id. ib. 3, 130: qui apud me et amicitiā et beneficiis et dignitate plurimum possunt, id. Sex. Rosc. 4; so Caes. B. G. 1, 9.—So very rarely with adjj.: faciles sunt preces apud eos, qui etc., Cic. Har. Resp. 63: nihil me turpius apud homines fuisset, id. Att. 2, 19: apud quos miserum auxilium tolerabile miserius malum fecit, Cels. 3, 23.—
    • 4 Of persons, of inhabitants of cities or countries, among whom one is, or something is, is done or happens, among = inter: CONSOL. QVEI. FVIT. APVD. VOS., Epit. Scip. ap. Grotef. Gr. II. p. 296: homines apud nos noti, inter suos nobiles, Cic. Fl. 52: Ut vos hic, itidem ille apud vos meus servatur filius, Plaut. Capt. 2, 2, 11 (261); 2, 2, 62 (312): qui (colonus) perigrinatur apud vos, Vulg. Exod. 12, 49: qui regnabat apud vos, ib. 1 Macc. 12, 7; ib. Matt. 13, 56; ib. Luc. 9, 41: si iste apud eos quaestor non fuisset, Cic. Div. in Caecil. 4; 65: Apud eos fuisse regem Divitiacum, Caes. B. G. 2, 4; 2, 2: qui (praetores) apud illos a populo creantur, Cic. Fl. 44: apud quos consul fuerat, id. Div. in Caecil. 66; id. Verr. 2, 5; 4, 108: apud inferos illi antiqui supplicia impiis constituta esse voluerunt, id. Cat. 4, 8; id. Tusc. 1, 5, 10; so Vulg. Eccli. 14, 17: Sunt apud infernos tot milia formosarum, Prop. 3, 2, 63: fateri quae quis apud superos distulit in seram commissa piacula mortem, Verg. A. 6, 568; Vel. 2, 48, 2: studiis militaribus apud juventutem obsoletis, Cic. Font. 42: qui apud socios nominis Latini censi essent, Liv. 41, 9: qui apud gentes solus praestat, Naev., Com. Rel. p. 25 Rib.: quae sacra apud omnes gentes nationesque fiunt, Cic. Verr. 4, 109: id (simulacrum) apud Segestanos positum fuisse, id. ib. 4, 80: si apud Athenienses non deerant qui rem publicam defenderent, id. Sest. 141, and Nep. Milt. 6, 2: ille est magistratus apud Siculos, qui etc., Cic. Verr. 2, 131: si tu apud Persas deprehensus etc., id. ib. 5, 166: Apud Helvetios longe nobilissimus fuit Orgetorix, Caes. B. G. 1, 2: apud omnes Graecos hic mos est, ut etc., Cic. Verr. 2, 158, and id. Fragm. B. 7, 18 B. and K.: quod apud Germanos ea consuetudo esset, ut etc., Caes. B. G. 1, 50: aliis Germanorum populis usurpatum raro apud Chattos in consensum vertit, Tac. G. 31: Cui (mihi) neque apud Danaos usquam locus (est), Verg. A. 2, 71: apud Nahanarvalos antiquae religionis lucus ostenditur, Tac. G. 43; 32; 38; 44; id. H. 4, 56; 4, 61; id. A. 2, 1; 2, 45: apud Graecos magis quam in ceteris nationibus exculta est medicina, Cels. praef. 3, 9.—So of an army, in, with, where in with abl. is commonly used: qui apud exercitum cum Lucio Lucullo est, in the army under L. Lucullus, Cic. Verr. 4, 49; so id. Arch. 11: apud exercitum mihi fueris tot annos, id. Mur. 45: quod Hannibalem etiam nunc cum imperio apud exercitum haberent, in the army with a command, Nep. Hann. 7, 3: simul manere apud exercitus Titum utile videbatur, Tac. H. 5, 10: quod XII. pondo argenti habuisset apud exercitum, with his troops, Plin. 33, 4, 50, § 143.—
    • 5 In designating the author of a work or of an assertion, apud aliquem, in, by, in the writings of, any one (the work itself being designated by in with abl.; as, de quā in Catone majore satis multa diximus, Cic. Off. 1, 42, 151: Socratem illum, qui est in Phaedro Platonis, id. de Or. 1, 7, 28: quo in libro, id. ib. 1, 11, 47): ut scriptum apud eundem Caelium est, Cic. Div. 1, 26, 55: apud Xenophontem autem moriens Cyrus major haec dicit, id. Sen. 22, 79: quod apud Platonem est in philosophos dictum, quod etc., id. Off. 1, 9, 28: apud Agathoclem scriptum in historiā est, id. Div. 1, 24, 50: ut est apud poëtam nescio quem, id. Phil. 2, 65: Quod enim est apud Ennium, etc., id. Off. 1, 8, 26: de quā (ambitione) praeclare apud eundem est Platonem, simile etc., id. ib. 1, 25, 87: Apud Varronem ita est, etc., Plin. 18, 35, 79, § 348: ut video scriptum apud Graecos, Cic. Scaur. 4: invenio apud quosdam auctores, Tac. H. 2, 37; so id. A. 1, 81; 3, 3: reperio apud scriptores, id. ib. 2, 88: apud Solonem, i. e. in his laws, Cic. Leg. 2, 26, 64: cui bono est, si apud te Agamemnon diserte loquitur, i. e. in tragoediis tuis, Tac. Or. 9. —Also of speakers: apud quosdam acerbior in conviciis narrabatur, Tac. Agr. 22.—
    • 6.a Est aliquid apud aliquem = est alicui aliquid, apud aliquem being equivalent to dat. of possessor: quae (scientia auguralis) mihi videtur apud majores fuisse dupliciter, ut etc., Cic. Leg. 2, 13, 33: juris civilis magnum usum apud multos fuisse, id. Brut. 41, 152: cum apud eum summum esset imperium populi, Nep. Phoc. 2, 4: omnis gratia, potentia, honos, divitiae apud illos sunt, Sall. C. 20, 8: par gloria apud Hannibalem hostesque Poenos erat, Liv. 22, 30, 8: apud quos nulla loricarum galearumve tegmina (erant), Tac. A. 12, 35: pecuniam ac dona majora apud Romanos (esse), id. H. 4, 76: minorem esse apud victos animum, id. ib. 3, 1; 2, 75: quando quidem est apud te virtuti honos, Liv. 2, 1, 15: Phoebo sua semper apud me Munera sunt, Phoebus has his gifts with me, i. e. I have his gifts for Phoebus, Verg. E. 3, 62; so Hor. C. 3, 29, 5: apud te est fons vitae, Vulg. Psa. 35, 10: apud Dominum (est) misericordia, ib. ib. 129, 7.—
    • • b Est aliquid apud aliquem also simply denotes that something is in one's hands, in his power, at his disposal: erat ei apud me pauxillulum Nummorum, Ter. Phorm. 37: negāsse habere se (phaleras): apud alium quoque eas habuisse depositas, Cic. Verr. 4, 29: multa (signa) deposita apud amicos, id. ib. 4, 36: apud quem inventus est scyphus, Vulg. Gen. 44, 16; ib. Exod. 22, 4; ib. Deut. 24, 12.—So also of persons: te pix atra agitet apud carnuficem, in the hands of, Plaut. Capt. 3, 4, 65 (597): qui (obsides) apud eum sint, Caes. B. G. 1, 31; 1, 33.—
      • c Apud aliquem = alicui, the dat. of indir. obj.: remanet gloria apud me, Att., Trag. Rel. p. 194 Rib.: nihil apud Siculum, nihil apud civem Romanum totā in Siciliā reliquisse, Cic. Verr. 4, 2: si (cura rei publicae) apud Othonem relinqueretur, Tac. H. 1, 13; 1, 20: qui judicia manere apud ordinem Senatorium volunt, Cic. Div. in Caecil. 8: neque praemia caedis apud interfectorem mansura, Tac. H. 2, 70; id. A. 15, 7: fidens apud aliquem obligare, Dig. 16, 1, 27.—So rarely with adjj.: Essetne apud te is servos acceptissimus? Plaut. Capt. 3, 5, 56 (714): non dicam amicum tuum, quod apud homines clarissimum est, Cic. Verr. 2, 2, 110: apud publicanos gratiosus fuisti, id. ib. 2, 2, 169; 4, 38; id. Fl. 76; id. Lig. 31: Apud homines hoc impossibile est; apud Deum autem omnia possibilia sunt, Vulg. Matt. 19, 26; ib. Marc. 10, 27.
• II Transf. In designations of place,
• • A At, near, about, around, before (esp. freq. in the post-Aug. histt.) = ad, prope, circum, ante: tibi servi multi apud mensam adstant, Naev. ap. Prisc. p. 893 P. (Com. Rel. p. 10 Rib.): verecundari neminem apud mensam decet, Plaut. Trin. 2, 4, 77 (478): Quid apud hasce aedīs negotii est tibi? id. Am. 1, 1, 194 (346): Quid illisce homines quaerunt apud aedīs meas? id. Most. 4, 2, 26 (910); id. Trin. 4, 2, 25 (867): apud ignem adsidere, Turp. ap. Non. p. 522, 26 (Com. Rel. p. 100 Rib.); Sisenn. ap. Non. p. 86, 16: navem is fregit apud Andrum insulam, Ter. And. 222: apud Tenedum pugna illa navalis, Cic. Arch. 21: ut apud Salamina classem suam constituerent, Nep. Them. 3, 4: apud oppidum morati, Caes. B. G. 2, 7: agri in Hispaniā apud Karthaginem Novam, Cic. Agr. 1, 5: bellatum apud Actium, Tac. H. 1, 1; 1, 72; 3, 76: Pugnabant alii tardis apud Ilion armis, Ov. R. Am. 163: morabatur in castris apud Galgalam, Vulg. Jos. 10, 6: quidquid apud durae cessatum est moenia Trojae, Verg. A. 11, 288: apud vetustam turrem, Att., Trag. Rel. p. 189 Rib.: apud castellum consedisse, Tac. A. 4, 25: Vitellianos, sua quemque apud signa, componunt, id. H. 3, 35: apud vexillum tendentes, id. A. 1, 17: trepidatur apud naves, id. H. 2, 15: hostis est non apud Anienem, sed in urbe, Cic. Mur. 84; id. Fam. 2, 10, 5: quam detraxerat apud rapidum Simoenta sub Ilio alto, Verg. A. 5, 261: apud abunaantem amnem et rapidas undas Inachi, Att., Trag. Rel. p. 175 Rib.: apud gelidi flumina Hebri, Verg. A. 12, 331: octo apud Rhenum legiones, Tac. A. 1, 3: apud ripam Rheni, id. ib. 2, 83: probavi te apud Aquam Contradictionis, Vulg. Psa. 80, 8: repertus apud fretum Siciliae, Tac. A. 6, 14: propitiata Juno apud proximum mare, id. ib. 15, 44: apud promunturium Miseni consedit in villā, id. ib. 6, 50: Ut aput nivem et ferarum gelida stabula forem, for in nive etc., Cat. 63, 53 Müll.: apud altaria deūm pepigere, before, Tac. A. 11, 9: decernuntur supplicationes apud omnia pulvinaria, id. ib. 14, 12 (cf.: unum diem circa omnia pulvinaria supplicatio fuit, Liv. 41, 9): apud Caesaris effigiem procubuit, Tac. A. 12, 17; 13, 23: quartum apud lapidem substiterat, id. ib. 15, 60: laudavit ipse apud rostra (for pro rostris), Tac. A. 16, 6; so, apud forum (cf.: ad forum under ad, I. A. 3., and in Gr. Sophocl. Trach. 371, πρὸς μέσῃ ἀγορᾷ; on the other hand, id. ib. 423, ἐν μέσῃ ἀγορᾷ; id. ib. 524, τηλαυγεῖ παρʼ ὄχθῳ): Quidam apud forum mihi vendidit, Pomp., Com. Rel. p. 250 Rib.: Ch. Quī scis? By. Apud forum modo e Davo audivi, Ter. And. 302; 254: Capuae multa apud forum aedificia de caelo tacta, Liv. 41, 9 (Weissenb., in foro): quod (templum) apud forum holitorium C. Duilius struxerat, Tac. A. 2, 49.—
  • B At, in = in with abl. or gen. or abl. of place: CONSVLES SENATVM CONSOLVERVNT N. OCTOB. APVD AEDEM DVELONAI, S. C. de Bacch. I.; so, ejus statuam majores apud aedem matris deūm consecravisse, Tac. A. 4, 64: apud villam est, Ter. Ad. 517; so Cic. Verr. 4, 22, 48: Eum argentum sumpsisse apud Thebas ab danistā fenore, Plaut. Ep. 2, 2, 67 (247): deponere apud Solos in delubro pecuniam, Cic. Leg. 2, 16, 40: ut rationes apud duas civitates possim relinquere, id. Att. 6, 7, 2: qui mense Aprili apud Baias essent, id. Fragm. B. 13, 4, 1 B. and K.; 13, 4, 4 iid.: seditio militum coepta apud Sucronem, Liv. 28, 29: donum apud Antium statuitur, Tac. A. 3, 71: bellis civilibus Maecenatem equestris ordinis cunctis apud Romam atque Italiam praeposuit, id. ib. 6, 11: Titus in consecrando apud Memphim bove Apide diadema gestavit, Suet. Tit. 5: quod Judaeam praeterveniens apud Hierosolymam non supplicāsset, id. Aug. 93: apud Mediolanum, Lact. Mort. Persec. 48: eum pugionem apud Capitolium consecravit, Tac. A. 15, 74: Equitum Romanorum locos sedilibus plebis anteposuit apud Circum, id. ib. 15, 32: quae (effigies) apud theatrum Pompei locaretur, id. ib. 3, 72: qui (rei) apud aerarium pependissent, Suet. Dom. 9 Roth: cujus (scientiae) apiscendae otium apud Rhodum magistrum Thrasullum habuit, Tac. A. 6, 20; 4, 14; so Suet. Aug. 92; Eutr. 7, 13: ut civitati Cibyraticae apud Asiam subveniretur, Tac. A. 4, 13; 4, 18; 16, 15: apud Pharsaliam, Liv. Epit. 111: apud Palaestinam, Eutr. 7, 13: qui erant apud Helladam, Vulg. 1 Macc. 8, 9. —
• III Of time.
• • A With words denoting time or occasion, in, at (rare): apud saeclum prius, Ter. Eun. 246: aliquem apud judicium persequi, at the trial, Cic. Verr. 4, 104.—
  • B With words designating persons, with, among, in the time of: hostis apud majores nostros is dicebatur, quem nunc etc., Cic. Off. 1, 12, 36: fecerunt hoc multi apud majores nostros, id. Verr. 2, 118; 5, 148: Fuit eodem ex studio vir eruditus apud patres nostros, id. Mur. 36; id. Off. 2, 24, 85; id. Lael. 2, 6: Apud antiquos fuit Petron quidam, Cels. praef. 3, 9: aliam apud Fabricios, aliam apud Scipiones pecuniam (fuisse), Tac. A. 2, 33.—
• IV For ad with words implying motion (very rare): APVT EVM PERVENIRE, Inscr. Grut. 786, 5: atque apud hunc eo vicinum, Plaut. Mil. 2, 5, 70 (480): Bito apud aurificem, Lucil. 30, 66 Müll.: apud legiones venit, Sall. Fragm. ap. Pomp. Commod. Don. p. 395 Lind.: (naves) apud insulas longius sitas ejectae, Tac. A. 2, 24: qui apud Romanos de societate functus est legatione, Vulg. 2 Macc. 4, 11.☞ Apud has some peculiarities of position, chiefly in Tac. (cf. ad, I. fin. b.)
• • • • a It is sometimes placed after its subst.: quae fiunt apud fabros, fictores, item alios apud, Varr. L. L. 6, 78, p. 104 Müll.: Is locus est Cumas aput, Lucr. 6, 747 Lachm.: montem apud Erycum, Tac. A. 4, 43: ripam apud Euphratis, id. ib. 6, 31: Misenum apud et Ravennam, id. ib. 4, 5 (in Suet. Dom. 9 the editt. vary between aerarium apud and apud aerarium; the latter seems preferable, and is adopted by Oudend., Bremi, Baumg.-Crus., and Roth).—
      • b It is sometimes placed between the subst. and adj.: barbaras apud gentes, Tac. A. 2, 88; 3, 26; 15, 60: non modo Graecis in urbibus, sed Romana apud templa, id. ib. 14, 14.—
      • c Twice in Verg. it stands before the secondary adjunct of its subst.: apud durae moenia Trojae, A. 11, 288: apud gelidi flumina Hebri, ib. 12, 331. Apud is never found in compound words. V. more on this word in Hand, Turs. I. pp. 405-416.

apud (alte Schreibart aput, Corp. inscr. Lat. 1, 206, 15 u. ö., alte Nbf. apor, n. Paul. ex Fest. 26, 5 od. apur, n. Mar. Victorin. [VI] 9, 17), Praep. m. Acc. (Stamm AP, wovon apio, aptus, also das Anheften an etwas, die Nähe bezeichnend), bei, neben, in der Nähe-, im Bereiche von (stets im Zustand der Ruhe u. gew. nur bei Personen, selten bei Örtlichkeiten), I) zur Bezeichnung der Nähe bei Personen, bei, a) übh.: apud alqm sedere, Cic.: plus apud me antiquorum auctoritas valet, Cic. – dah. α) apud alqm, bes. apud me, te, se etc., bei jmd., bei mir, dir, sich usw., d.i. in jmds., in meiner usw. Wohnung, Behausung (Villa), Komik., Cic. u.a. (s. Eberhardt Cic. Verr. 4, 4), apud se esse, bei sich (bildl.), d.i. bei Besinnung sein, Komik. (s. Spengel Ter. Andr. 408. Wagner Ter. heaut. 921): u. so apud se non est, Petr. 129, 11. – β) apud exercitum esse, beim Heere (im Gefolge des Feldherrn usw.) sein (hingegen in exercitu esse = im Heere als Soldat dienen), Cic. – b) bei der Person, in deren Gegenwart etwas geschieht (bes. wenn von Verhandlungen die Rede ist u. eben den Personen das Entscheidungsrecht zusteht), bei, vor, in Gegenwart, apud erum, Plaut.: apud alium, Ter.: apud populum, Cic.: apud iudices, Cic. – c) bei den Personen, in deren Bereich etw. geschieht, bei, consequi gratiam apud bonos viros, Cic. – dah. bei = zur Zeit des usw. (s. Weißenb. Liv. 4, 4, 3), apud patres od. maiores nostros, Cic.: apud antiquos (Ggstz. recentiore memoriā), Cic.: apud patres esse coepit, Liv. – d) zur Bezeichnung des Verfassers eines Werkes od. des Urhebers einer Behauptung, bei, in, apud Xenophontem, Cic.: apud Solonem, in seinen Gesetzen, Cic.: auch v. Redenden, apud quosdam acerbior in conviciis narrabatur, Tac. Agr. 22 extr. – e) zuw. statt des Dat., queri apud alqm, Plaut. u. Cic.: sacrificare apud deos, Tac.: apud alqm profiteri, Curt.: fidem apud alqm obligare, Papin. dig. – II) bei örtlichen Bezeichnungen, a) im Gebiete, im Bereiche von usw. = bei, an, apud ignem, Turpil. u. Sisenn. fr.: apud Alyziam, Cic.: apud oppidum, Caes.: apud mensam, bei Tische, Gell. – b) (fast = in) in, an, auf (s. Brix Plaut. mil. 930. die Auslgg. zu Ter. adelph. 4, 1, 1. Halm Cic. Verr. 4, 48), apud Orcum te videbo, Plaut.: apud villam, Ter. u. Cic.: apud forum, Ter.: apud rostra, Tac.: apud Asiam, Tac.: montes, apud quos erat educatus, Flor.: namentl. bei Tacitus oft bei Städte- u. Inselnamen, zu, auf, apud urbem Nolam, zu N., Tac.: apud Rhodum, zu od. auf Rh., Tac. – ➳ a) apud solöz. für ad, Lucil. 30, 66 (981). – b) apud dem Subst. nachgesetzt. zB. Misenum apud et Ravennam, Tac. ann. 4, 5 in.: Graios apud, Terent. Maur. 506.

apud (aput) [CL] 1 at, near. b at the house of. c among, in the country of, acc. the usage of. d (w. acta) w. or to the authority of (records). e at (the time of). ~d Romam Aldh. VirgP 25 p. 257; ~d Cantuariam DB I 1; s1147 consecrans H. archiepiscopum ‥ apud civitatem Treveris H. Cantor Cont. 225; s1186 ad palatium suum quod ~d Wudestoke habetur ‥ redibat Ad. Eyns. Hug. III 1; 1211 de v quarteriis siliginis ~d ultra montem venditis Pipe Wint. 74; s1228 rex ‥ festum Dominice Nativitatis ~d Eboracum celebravit Wend. II 333; 1324 in ij summis albi piscis emptis ~d mare Ac. Durh. 14.  b illi ‥ exulanti ~d Redualdum Bede HE II 12; hospitari ~d te [AS: mid pe] Ælf. Coll. 99; 1277 in multis locis Anglie ~t diversos homines erat pecunia de dicta decima (Instr. Notar.) EHR XXXII 73; 1420 pro sclattynge de uno flore ~d W. Osborne Ac. Churchw. Bath 27; 1438 ~d Fratres Predicatores CalPat 166.  c 680 erat genus quoddam hereticorum ~t Orientales Aldh. Ep. 4 p. 483; ~d homines sum iterum vivere permissus Bede HE V 12; quod usque hodie ~d Pictos constat esse servatum Ib. I 1; dominus solvat legis transgressionem ~t Danos [AS: mid Denum], plenam forisfacturam ~d Anglos (Cons. Cnuti) GAS 345 (cf. (Quad.) ib.: cum Danis, ‥ cum Anglis).  d s1237 mandatum ‥ per scripturam probetur autenticam, nisi ~d acta fuerit constitutus M. Par. Maj. III 437; 1549 ~d acta fiat publicatio Conc. Scot. II 125; pars contra quam lata est sententia potest ‥ ~d acta coram judice ‥ appellare Praxis 234.  e fovea ‥ dilatatur ~d dilatationem cordis et constringitur ~d sui constrictionem Ps.-Ric. Anat. 23. 2 to (a place). b (lying) towards (a compass point). c1225 ut [ferrum] ducatur ~d Gloverniam (AncC VI 88) RL I 279; s1240 quidem cives perrexerunt ~d Wodestok’ Leg. Ant. Lond. 8; c1283 debent ‥ averare ~d Wynton’ Cust. Battle 54; 1290 emit ‥ pisces ‥ venientes ~d forum Leet Norw. 34; s1327 venerunt ‥ cardinales sic ~d Dunelmum Graystanes 38; s1350 tenentes ‥ non solvunt bladum ‥ nec ducunt ~d Cantuariam Reg. S. Aug. 62.  b 1228 adversus duas cruces que sunt ~d aquilonem Feod. Durh. 259; c1230 jacent propinquiores juxta terram B. ‥ ~d aquilonem AncD A 1907; s1165 apparuerunt due comete, una ~d austrum [Fordun GA 5: ad austrum], alia in aquilone Plusc. VI 21. 3 in relation to: a (a person); b (an abstraction); c (oneself). a cum ‥ verbo exhortationis ~d homines ‥ ageret Bede HE II 12; nunquam se quietavit ~d regem DB I 6; accusatus ~d ‥ districtum judicem Deum Anselm (Or. 10) III 33 (cf. ib.: ~d Deum esse magnae potestatis); priusquam innocens sit ~d omnem manum [AS: wið ælce hand] (Quad.) GAS 145; cxx sol. reus sit ~d regem [AS: wið pone cing] Ib. 174; 1184 cognovimus magnum amorem quem ~d nos habetis (Lit. Saladini ad Papam) Diceto YH 25; 1236 adquietaverunt me ‥ ~d Judeos de xx m. Starrs I 44.  b ut ~d misericordiam ‥ Conditoris impetraret se ‥ absolvi Bede HE IV 9; c1383 presbiteri simplices ‥ ~d judicium ecclesie moderne debent contentari simplici victu Concl. Lollard. XXXVII 30; s1453 obeunte ‥ terrarum ‥ possessore ‥ nec relinquente post se heredem ullum ~d noticiam villanorum Reg. Whet. I 95.  c in diversas meditationes inductus deliberavit ~t se qualiter locum faceret memorabilem G. Mon. VIII 9. 4 in the opinion of. equivalent ~d me ‘Deus non est nunc’ et ‘Deus non est pro mensura presenti’ (Kyn.) Ziz. 23.

ăpŭd, (5) prép. avec acc.

I [sens local] ¶ 1 auprès de, à : apud focum Cic. Rep. 3, 40 ; apud Hypanim fluvium Cic. Tusc. 1, 94 [Mur. 84 ; Att. 16, 7, 5, etc. ], auprès du foyer, auprès du fleuve Hypanis || [en parl. de batailles, de sièges] : apud Dyrrachium Cæs. C. 3, 57, 1 ; Numantiam Cic. de Or. 2, 267 ; Mantineam Cic. Fin. 2, 97 ; Salamina Nep. Them. 3, 4, à Dyrrachium, à Numance, à Mantinée, à Salamine || [arch., rare en latin class. = in et abl. comme au §2] apud villam Pl. Cist. 225 ; Ter. Ad. 517 ; Cic. Verr. 2, 4, 48 ; apud forum Pl. As. 328 ; Aul. 280, etc., dans sa maison de campagne, au forum [v. Amph. 1012 mélange de apud et in ] ¶ 2 [au lieu de in abl. ou du locatif, avec noms de villes et de pays] : apud Thebas Pl. Epid. 53 ; apud Rhodum Tac. Ann. 6, 20 ; apud Memphim Suet. Tit. 5, à Thèbes, à Rhodes, à Memphis ; apud Pannoniam Tac. Ann. 1, 34 ; apud Delmatiam Tac. Ann. 4, 5, en Pannonie, en Dalmatie || apud cunctas Asiæ insulas Tac. Ann. 4, 14, dans toutes les îles dʼAsie.

II [avec des noms de pers.] près de, chez ; [en gén.] : apud aliquem commorari Cic. Pomp. 13, séjourner chez qqn ; dum hæc apud Cæsarem geruntur Cæs. G. 7, 57, 1, tandis que ces événements se passent auprès de César, cf. C. 3, 112, 11 ; Liv. 29, 23, 1, etc.; apud inferos Cic. Cat. 4, 8, etc.. chez les gens dʼen bas, aux enfers ; juris civilis magnum usum et apud Scævolam et apud multos fuisse, artem in hoc uno Cic. Br. 152, [je pense] que, pour le droit civil, la pratique sʼen est trouvée à un haut point chez Scévola comme chez bien dʼautres, mais la connaissance théorique, lui seul lʼa eue ; apud animum tuum = apud te Cic. Fam. 2, 3, 1, en toi, cf. Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 5, 5 ; Sall. J. 110, 3 ; qui judicia manere apud ordinem senatorium volunt Cic. Cæcil. 8, ceux qui veulent que le pouvoir judiciaire demeure dans lʼordre sénatorial, cf. Liv. 7, 19, 6 ; furere apud sanos Cic. Or. 99, délirer devant des gens sensés || chez, dans la maison de qqn : Verr. 2, 4, 4 ; 4, 33, etc. ; Sall. C. 36, 1 ; Nep. Att. 10, 2 ; Liv. 3, 33, 10 || chez, près de [un professeur] : Cic. Br. 315 ; de Or. 1, 126 ; 1, 244 ; Quint. 3, 1, 14, etc. || apud Romanos, apud majores nostros, chez les Romains, chez nos ancêtres : Cic. Verr. 2, 4, 108 ; Cæl. 40, etc.; Cæs. G. 1, 50, 4 || apud exercitum, à lʼarmée : Cic. Mur. 21 ; Arch. 11 ; Cæs. C. 3, 59, 3 ; 3, 91, 1 ; Nep. Dat. 1, 1 ; Liv. 30, 42, 4, etc. || apud Platonem, dans Platon : Cic. Br. 292 ; Tusc. 4, 67, etc. || devant [un magistrat, le peuple, etc.] : Cic. Verr. 2, 5, 173 ; Arch. 3, etc.; Cæs. G. 5, 27, 1 ; C. 3, 107, 2, etc. ; Liv. 3, 56, 3 ; 36, 35, 5, etc. ; apud aliquem queri, v. queror || apud se esse, être en possession de soi-même : Pl. Mil. 1345 ; Ter. Hec. 707 ; Haut. 920 ; Phorm. 204 ; Sen. Ep. 83, 26 || [avoir de lʼinfluence, etc.] apud aliquem, auprès de qqn : Cic. Tusc. 2, 11 ; Br. 193 ; de Or. 2, 153 ; Font. 36 ; Phil. 2, 94 ; Arch. 31, etc.; Cæs. G. 1, 9, 3 ; 4, 13, 3 ; C. 3, 59, 3, etc.

➳ aput dans les Inscr. ; apor P. Fest. 26 || Misenum apud et Ravennam Tac. Ann. 4, 5, à Misène et à Ravenne ; Cumas apud Lucr. 6, 747, près de Cumes.

apud . praep. acc.
近。當而。— illum fuit usus juris 其諳練律 例。Fui apud te 吾已在汝家。 — me minimum valent 與我無所用。Vix apud me sum 僅自醒。不知何如。— se esse 自己在。自醒。 Ait Socrates — Xenophontem 塞諾風紀索加徳斯云曰。 — nos imperium tuum est 吾却記兄命。

Suggest a Translation
See an image

apud older