archiereus
archĭĕreus, i, m., = ἀρχιερεύς,
- a chief priest, Lampr. Alex. Sev. 28 fin.; so Inscr. Orell. 2160; 2543; 2627.
archiereus, ī, u. eos, m. (ἀρχιερεύς), der Oberpriester, Erzpriester, Lampr. Alex. Sev. 28, 7. Corp. inscr. Lat. 14, 2977 u.a.
archĭĕreūs, ī, m. (ἀρχιερεύς), grand prêtre : Lampr. Al. Sev. 28, 7.
Syrum Archisynagogum eum vocantes et Archierea.Acta S. Frederici Episcopi, tom. 4. Julii pag. 460 :
Sanctus igitur Fredericus, Frisonicæ gentis Archiereus, nobilis ex genere, sed nobilior exstitit sanctitate.