architectonicus
archĭtectŏnĭcus, a, um, adj., = ἀρχιτεκτονικός,
- relating to architecture: rationes, Vitr. 9, 4.
architectonicus, a, um (ἀρχιτεκτονικός), zur höhern Baukunst gehörig, architektonisch, rationes (Verfahren), Vitr. 9, 1 (4), 1: concinentia, Sidon. ep. 8, 4.
lapides fundamentales edificii cujus estis ~i ‥ libri sunt prophetarum
[nos libri ] ~i reputari debemus in scienciis
archĭtectŏnĭcus, a, um, qui concerne lʼarchitecture : Vitr. Arch. 9, 1, 4.