arietatio
ărĭĕtātĭo, ōnis, f. [arieto],
- a butting like a ram, Sen. Q. N. 5, 13.
arietātio, ōnis, f. (arieto), das Aufeinanderstoßen wie die Widder, arietatio magnorum inter se corporum et attritus, Sen. nat. quaest. 5, 12, 5.
ărĭĕtātĭō, ōnis, f. (arieto), choc : Sen. Nat. 5, 12, 5.
Ariesdicta. Vita S. Bibiani Episc. Sancton. apud. Marten. tom. 9. Collect. Ampliss. col. 766 :
Dum portasrobustissima Arietatione concutere tenderent, etc.