aridus
aridus, dry, arid, parched
dry wood
- I Lit.: ligna, Lucr. 2, 881: lignum, Hor. C. 3, 17, 13; so Vulg. Eccli. 6, 3; ib. Isa. 56, 3: cibus, Lucr. 1, 809; so id. 1, 864: ficis victitamus aridis, Plaut. Rud. 3, 4, 59 (764): folia, Cic. Pis. 40, 97, and Plin. 12, 12, 26, § 46: ficus, Vulg. Marc. 11, 20: Libye, Ov. M. 2, 238: quale portentum Jubae tellus leonum Arida nutrix, Hor. C. 1, 22, 16: terra arida et sicca, Plin. 2, 65, 66, § 166; so, terra arida, Vulg. Sap. 19, 7: arida terra, ib. Heb. 11, 29; so absol.: arida (eccl. Lat.), ib. Gen. 1, 9; ib. Psa. 65, 6; ib. Matt. 23, 15: montes aridi sterilesque. Plin. 33, 4, 21, § 67.—Also, subst.: ārĭdum, i, n., a dry place, dry land: ex arido tela conicere, Caes. B. G. 4, 25: naves in aridum subducere, id. ib. 4, 29.—Meton., of thirst: sitis, Lucr. 3, 917, and 6, 1175; so, os, Verg. G. 3, 458: ora, id. A. 5, 200: guttur, [Ov.] ad Liv. 422.—Of a fever: febris, i. e. causing thirst, Verg. G. 3, 458 (cf. Lucr. 4, 875); so, morbus, Veg. Vet. Art. 1, 4.—Of color: arbor folio convoluto, arido colore, like that of dried leaves, Plin. 12, 26, 59, § 129.—And of a cracking, snapping sound, as when dry wood is broken: sonus, Lucr. 6, 119: aridus altis Montibus (incipit) audiri fragor, a dry crackling noise begins to be heard in the high mountain forest, Verg. G. 1, 357.—
- II Trop.
- A Of things which are dried, shrunk up, shrivelled, meagre, lean: crura, Ov. A. A. 3, 272: nates, Hor. Epod. 8, 5: uvis aridior puella passis, Auct. Priap. 32, 1; so from disease, withered: manus, Vulg. Matt. 12, 10; ib. Marc. 3, 1; and absol. of persons: aridi, ib. Joan. 5, 3.— Hence, of food or manner of living, meagre, scanty: in victu arido in hac horridā incultāque vitā, poor, scanty diet, Cic. Rosc. Am. 27, 75: vita horrida atque arida, id. Quinct. 30.—Transf. to men, indigent, poor: cliens, Mart. 10, 87, 5.—
- B Of style, dry, jejune, unadorned, spiritless: genus sermonis exile, aridum, concisum ac minutum, Cic. de Or. 2, 38, 159; so Auct. ad Her. 4, 11: narratio, Quint. 2, 4, 3: aridissimi libri, Tac. Or. 19.—Meton., of the orator himself: orator, Quint. 12, 10, 13: rhetores, Sen. Contr. 34: magister, Quint. 2, 4, 8.— Of scholars: sicci omnino atque aridi pueri, sapless and dry, Suet. Gram. 4; cf. Quint. 2, 8, 9.—
- C In comic lang., avaricious, of a man from whom, as it were, nothing can be expressed (cf. Argentiexterebronides): pumex non aeque est aridus atque hic est senex, Plaut. Aul. 2, 4, 18 (297): pater avidus, miser atque aridus, Ter. Heaut. 526.— *
- D In Plaut. as a mere natural epithet of metal: arido argentost opus, dry coin, Rud. 3, 4, 21 (726).—Adv. not used.
aridus ut nullis roraret nubibus aether
fontis hujus arene petrose sitibundis et ~is ori imposite sitim extinguunt
arida divinis irrorans corda scatebris
[verba ] tam inter eloquentes ~a quam inter scientes usitata
respuit in primis lacrimosas arida, blandas / aspera, clamosas surda puella preces
pro piscibus ~is
de custuma certorum corriorum ~orum
ad singulos portus ‥ regni [Anglie ], ‥ omissis civitatibus et villis in locis ~is constitutis
arida marcescens dum torpet dextra lacerti
contracto poplite ‥ ~um et enervem ‥ sanitati restituit
virorum pauperum debilium et impotencium, sc. cecorum, claudorum, ~orum
~a, terra
adiciam mariscem pertinentem ad ~am et ad aquae ripam
unum ferlingum terre ‥ in piano et prato, in ~a et aquis
nisus ‥ lupum ‥ natantem ‥ sub undis ‥ intercepit et super ~am ‥ se cum nova preda recepit
a naufragio vix ereptus, ‥ ad ~am jactatus
circueuntes mare et ~am
a dry erth , ~a
- 1. (a) droog, dor [folia; lignum; terra; stramentum; regio; poët. sonus, fragor knappend (zoals bij het breken v. droog hout)]; — subst. āridum, ī n droog land, ihb. het droge, vaste wal; ➤ naves in -um subducere; ex -o tela conicere; (b) (Verg.) (nubila) zonder regen;
- 2. dun, mager [crura];
- 3. (poët.) (a) uitgedroogd, smachtend van dorst [viator]; (b) heet, brandend [sitis; febris];
- 4. (v. levenswijze) gebrekkig, armoedig [victus; vita]; (Mart.) (v. mensen) arm [cliens];
- 5. (kom.) gierig [senex; pater];
- 6. droog, fantasieloos, saai (a) (v.e. tekst) [genus orationis; libri]; (b) (v.e. redenaar) [rhetor; magister];
- 7. (Suet.) zonder enige kennis.
乾。焦者。無趣。Arva arida 瘦地。不毛之地。Aridae ficus 乾葡萄。Crura arida 瘦小腿。Vita arida 度日難堪。Arida oratio 無文之論。— victus 粗飯。— pater 吝父。
Suggest a Translation
See an image
- 3 AR-, dry, arid, parched: materies, Cs.: folia: tellus leonum nutrix, H.: nubila, rainless, V.— As substn., a dry place, dry land: naves in aridum subducere, Cs.: (arbores) humi arido gignuntur, S.— Of feeling, making dry, burning: sitis, O.: febris, V.— Of sound: fragor, a dry, crackling noise, V.— Withered, shrivelled: crura, O.: nates, H.— Meagre, scanty, poor: victus: vita. — Fig., of style, dry, jejune, poor, unadorned: genus sermonis: libri aridissimi, Ta.—Of a man, dry, stingy: pater, T.
-
…Cui dono lepidum novum libellum arido modo pumice expolitum Corneli, tibi ; namque tu solebas meas esse aliquid putare nugas, iam tum cum ausus…
Catullus, Carmina
-
…succenderant, eodemque tempore toto muro clamore sublato duabus portis ab utroque latere turrium eruptio fiebat. Alii faces atque aridam materiem de muro in aggerem eminus iaciebant, picem reliquasque res, quibus ignis excitari potest, fundebant, ut…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ullo modo posse dissolvi, et genus sermonis adfert non liquidum, non fusum ac profluens, sed exile, aridum, concisum ac minutum, quod si qui probabit, ita probabit, ut oratori tamen aptum non esse fateatur…
Cicero, de Oratore
-
…in re praetereo illud quod mihi maximo argumento ad huius innocentiam poterat esse, in rusticis moribus, in victu arido, in hac horrida incultaque vita istius modi maleficia gigni non solere. Vt non omnem frugem neque arborem in…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…sunt mirabiliter effecta, quae constant fere e nervis ; est autem multiplex et tortuosa arcetque et continet sive illud aridum est sive umidum quod recepit, ut id mutari et concoqui possit, eaque tum adstringitur tum relaxatur, atque…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…modo quid gesseris sed ne quibus in locis quidem fueris dicere audes. ex illo fonte et seminario triumphorum cum arida folia laureae rettulisses, cum ea abiecta ad portam reliquisti, tum tu ipse de te fecisse videri pronuntiavisti .…
Cicero, in Pisonem
-
…; alios esse salubris, alios pestilentis, in aliis esse pituitosos et quasi redundantis, in aliis exsiccatos atque aridos ; multaque sunt alia, quae inter locum et locum plurimum differant. Athenis tenue caelum, ex quo etiam…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…, quam esse concedo. multa enim Stoici colligunt. nam et musculorum iecuscula bruma dicuntur augeri, et puleium aridum florescere brumali ipso die, et inflatas rumpi vesiculas, et semina malorum, quae in eis mediis inclusa sint…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…item speculatoria navigia militibus compleri iussit, et quos laborantes conspexerat, his subsidia submittebat. Nostri, simul in arido constiterunt, suis omnibus consecutis, in hostes impetum fecerunt atque eos in fugam dederunt ; neque longius prosequi potuerunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…adeo expositam cupiditati et voluptatibus ; contra sibi ait officium, fidem, diligentiam, vitam omnino semper horridam atque aridam cordi fuisse. ista superiora esse ac plurimum posse his moribus sentit. quid ergo est non usque eo tamen…
Cicero, pro Quinctio