armillatus
armillatus, decked with bracelets
armillātus, a, um, Part. [armilla],
- ornamented with a bracelet: armillatum in publicum procedere, Suet. Calig. 52: armillata et phalerata turba, id. Ner. 30; so, armillati colla Molossa canes, i.e. wearing on their necks the bracelets of their mistresses, Prop. 5, 8, 24.
armillātus, a, um (armilla), mit Armspangen geschmückt, armillata et phalerata turba, Suet. Ner. 30, 3: armillatus in publicum processit, Suet. Cal. 52. – canes, mit den Armspangen der Herrin geschmückte, Prop. 4, 8, 24.
in apparatu festivali in robis talaribus, stolis ~is, ad cenam sedentes
armillātus, (14) a, um (armilla), qui porte des bracelets : Suet. Cal. 52 ; Nero 20 || qui porte un collier : Prop. 4, 8, 24.
armillātus
adj.
- armilla, decked with bracelets: canes. Pr.