arringeria

, Locus editior, unde concionantur publice. Chron. Estense ad ann. 1350. apud Murator. tom. 15. Script. Ital. col. 458 : Tunc dominus Potestas ad Arringeriam palatii fecit eos decapitari, et projici corpora super plateam. Vide supra Arengera.