artuatim
artŭātim, adv. [2. artus],
- limb by limb, Firm. Math. 7, 1.
artuātim, Adv. (artuatus), gliedweise, Firm. math. 7, 1. p. 195, 3. Firm. de err. prof. rel. 2. § 2.
artŭātim (artuatus), par morceaux : Firm. Math. 7, 1.
Artuatim concisus, apud Jul. Firmicum lib. 8. cap. 8.
Artuatim obtritus, apud Saxonem Grammat. lib. 13.