artocopus
artŏcŏpus, i, m., = ἀρτοκόπος,
- a baker, Firm. Math. 8, 20.
artocopus, ī, m. (ἀρτοκόπος), der Kunstbäcker, Firm. math. 8, 20. p. 225, 53 ed. Bas. 1551; vgl. artopta.
promus et arthocopus [gl.: ]bakere vel †panttere
artocopus primo scindatur, dente teratur
panes, artocopus, pastilla, liba, placenta
panis ~i, i. simenel, ponderabit minus wastello per ij s.(
j patellam eneam pro ~is coquendis
~us, A.a symynel , ‥ hic artocapus,a symnylle
artŏcŏpus, ī, m. (ἀρτοκόπος), celui qui cuit le pain, boulanger : *Juv. 5, 72 ; Firm. Math. 8, 20.
Testes hujus rei sunt hi, Magister Paganus Canonicus S. Andreæ, Hubertus Episcopi scriptor hujus Cartæ, Radulfus Artocopus Episcopi.