About
Menu

asciscere

asciscere [CL] 1 to summon, engage as assistant, appoint to office. b (w. inf.). c (dep.). d to enlist (fig.). [Andream] Deus ‥ / caelitus adscivit Aldh. CE 4. 3. 5; pater ‥ / undique deserti turmas assciscere jussit Id. VirgV 1578; ambo de monachorum collegio in episcopatus gradum asciti Bede HE IV 12; 9‥ adsciti, gegaderade WW; hujus ‥ urbis primus institutor ~itur Augustinus Gosc. Aug. Min. 750; clero in unum conventum ‥ ascito [? l. accito] G. Steph. II 80; ascitis nobiscum viris religiosis Canon. G. Sempr. 89; ascito [? l. accito] ad hoc spectaculum presbytero Gir. GE I 11 p. 42; sacerdotem annuens et ~ens Id. IK I 4.  b asciverat ‥ regem ceterosque Grecos parti sue favere G. Mon. 1 3.  c rex ‥ ascitus ‥ archiepiscopum ad Rollonem dirigit Diceto Abbr. Norm. 246.  d a1205 sancti virtutem in sui ascissit adjutorium Canon. G. Sempr. 158. 2 to acquire (in addition.). b to endue. c to use. ipse sibi in hoc mortem adscivit ‥ quod ‥ Bede Gen. (iv 23) 77; post resurrectionem ejus [Domini] scientia vel sanctitas non est aucta sed felicitas ascita Pull. Sent. 650D; ascitis sibi ‥ caracis ‥ et aliis ‥ navibus Elmh. Hen. V 79.  b integritatis clamide, qua angelicae puritatis liniamento velut domestica soliditate adsciscebatur Aldh. VirgP 29 p. 268.  c quamvis [antibachius] in ceteris ‥ declinationibus ~atur Aldh. PR 124.

Saved

Recent