assectatio
assectātĭo (ads-), ōnis, f. [assector].
- An (assiduous, respectful) attendance (as that of clients, etc.): in petitionibus opera atque adsectatio, Cic. Mur. 34: so Q. Cic. Petit. Cons. 9.—
- II Observation, study: magna caeli adsectatio, Plin. 2, 20, 18, § 82.
assectātio (adsectātio), ōnis, f. (assector), I) die unablässige (öffentliche, ehrerbietige) Begleitung, bes. die, die man einem Bewerber um ein Amt angedeihen läßt, Cic. Mur. 70. Q. Cic. de pet. cons. 34. – II) die Beobachtung, caeli, Plin. 2, 82.
vestre discretionis honestatem nec caduci honoris ambitio ‥ nec fluide voluptatis ~o damnabiliter illexit
- 1. voortdurende begeleiding (ihb. v.e. kandidaat voor een ambt);
- 2. bestudering [caeli].
adsectātiō (ass-) ōnis, f
- adsector, a waiting on, attendance: in petitionibus, personal solicitation.