astella
astella, ae, f. (Demin. v. astula), ein kleiner Span, Cass. Fel. 32. p. 65.
de caretta honerata de bosco, unde solebant capere unam astelam, capiunt majus lignum
petit terciam partem unius ~e de qualibet carettata busce
Agatha uxor Gilberti ‥ percussit eundem Gilbertum quodam ~o
Robertum percussit subtus auriculam cum ‥ astilla
in c astell’ ad vivificandum ignem sub carbone, v d.; in cariagio illorum astell’ per mare usque Ore, j d.
in piris per ventum prostratis findendis pro ~o faciendo
in viijm hastal’ amputandis et faciendis in Herboldeswode
non fuit necesse ut [igni ] supponerent multa ligna sed tantum duas †ascellas
maeremium, astell’, faget’ ‥ furatus fuit
dedit ‥ ~am summarii et gloam quadrige
in j caretta ‥ et j pari ~orum
iiij paria ~arum ‥ ad carettam
pro xij ~is limonariis
in v collariis novis ad eandem [carettam ] cum astill’ novis
pro ‥ v paribus ~orum, iij paribus tractuum ‥ pro equis de curru regine
pro ‥ ij pervant’ et cor’ ad hastell’ de secundo curru domicellarum
si ossa ‥ vel vene sint lese, ligentur ~e vel tabule tenues et rigide ex utraque parte
Ad alium locum ejusdem insulæ, ubi sunt dentilla gissi in pariete, in quo erat etiam baculus seu Astella dicti dom. archiepiscopi appositus... Inveniens baculum seu Astellam dicti dom. archiepiscopi appositum seu appositam in cantono dicti operatorii.Pluries ibid. occurrit.
Astelle, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1384. ex Reg. 124. Chartoph. reg. ch. 274 :
Lui donna un coup d'une Astelle qu'il tenoit, dont il le porta à terre.Unde diminutivum
Astellet, asserculus collaris equini, in Ordinat. ann. 1350. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 371. art 193 :
Du collier de limons garni de brasseures, d'Astellets, douze sols.
Quasdam molles, tria verica, unam Astellam, etc.Vide Asta 1.