astipulatio

astĭpŭlātĭo (adst-), ōnis, f. [astipulor]; lit., an assent to or agreement with; hence,

• I An assenting to, affirming the same facts: quā de re exstat etiam Annaei Senecae adstipulatio, Plin. 29, 1, 5, § 10.—
• II A modulation of the voice according to the sentiment; Accedit enim vis et proprietas rebus tali adstipulatione, quae nisi adsit, aliud vox, aliud animus ostendat, Quint. 11, 3, 175.

astipulātio (adstipulātio), ōnis, f. (astipulor), eig. die Mitstipulierung; dah. übtr., die vollkommenste Beistimmung, völlige Übereinstimmung, Annaei Senecae, Plin. 29, 10: doctae sententiae, Boëth. arithm. 1. praef. p. 3, 16 Fr.: incorrupta ordinis, Cod. Theod. 12, 1, 177: u. der Stimme, Quint. 11, 3, 175.

astipulatio [CL] , confirmation, corroboration, support. b affirmation, assertion. ut evidentioribus adhuc ~onibus ‥ comprobetur Gildas EB 93; [nomina] quae poetica exemplorum adstipulatione ‥ indigent Aldh. PR 116; c738 duorum pontificum ‥ adstipulationem et consensum ‥ accepi Bonif. Ep. 46; 800 veritatis adstipulatione Alcuin Ep. 201; †866 (11c) scripta est et corroborata hec cartula sub ~one testium idoneorum CS 514; omnium ~one nobilium Asser Alf. 12; 10‥ adstipulationibus, trymnessum WW; [miracula] eodem modo quo scripta sunt, fixa ~one, velut ex lectione, exponebat Gosc. Aug. Maj. 58; a1105 quaecunque illis ‥ habenda concessit, sigilli mei ~one corroboro Regesta II p. 310; ecclesiastica electio prius debet ab ipsis subjectis ‥ fieri et postmodum ~one patrum ‥ confirmari Ord. Vit. IV 7 p. 227.  b prophetarum oracula certis adstipulationibus ‥ Salvatoris adventum vaticinantia Aldh. VirgP 4; Ib. 57 (v. assertio 2); Anglorum ~oni divinitas assentiri videtur W. Malm. GP IV 182.

astipulatio , onis. f. et, v. astipulator
See an image