attegia
attegia, a hut
attĕgĭa, ae, f. [acc. to some, an Arab. word; acc. to others, as if from attego, ĕre, to cover; so Van.],
- a tent: Maurorum attegiae, Juv. 14, 196; Inscr. Orell. 1396.
attegia, ae, f. (gallisches Wort), eine Erdhütte, Iuven. 14, 196. Corp. inscr. Lat. 13, 6054.
ategias figunt in oppido dicto Gleaucestre vario ictu
attĕgĭa, (16) æ, f. , hutte, cabane : Juv. 14, 196.
Adtegendo, quod est
Attegiæ Maurorum, apud Juvenal. Sat. 14 :
Dirue MaurorumVetus Inscriptio :Attegias .
Deo MercurioJoan. Diac. lib. 4. Vitæ S. Gregor. PP. cap. 96 :Attegiam tegulitiam compositam Severinus Satullinus C. F. ex voto posuit LL. M.
UtBulla Leonis IX. PP. apud Ughellum in Episc. Portuens. :Attegias et Fenestras et vicini dormitorii tabulas agressus diriperet.
Pergente recto itinere per solariam, et usque adEthelwerdus lib. 4. Hist. Angl. cap. 3.Attegiam piscatoriam.
Pellunt ingenuos passim,.Ategias figunt in oppido, etc
Attegias componi, transtulit. Pœnorum vocabulum.
Et alia domus quam contendebat Gregorius filius Ursi Presbyteri de Malepassia cum scala marmorea, et curte ante eam, et medietate putei aquæ vivæ, et porta introitus, et cripta et duabus Atteguis.
attegia ae, f
- a hut: Maurorum, Iu.