augurale
augurāle, is, n., s. augurālis.
augŭrāle, (14) is, n. (auguralis), ¶ 1 augural [partie droite de la tente du général, où il prend les auspices] : Tac. Ann. 15, 30 ; Quint. 8, 2, 8 ¶ 2 le bâton augural : Sen. Tranq. 11, 9.
- 1. plaats voor het interpreteren v. voortekens naast de veldheerstent en tevens de veldheerstent zelf;
- 2. staf v.e. augur.
AUGURALE
AUGURA´LE[AUGURp. 251 b.]