aureolus
aureolus, golden
aurĕŏlus, a, um, adj. dim. [aureus].
- I Lit.
- A Of gold, golden: anellus, Plaut. Ep. 5, 1, 34 (640): ensiculus, id. Rud. 4, 4, 112 (1156): corona, Vulg. Exod. 25, 25; 30, 3; 37, 27: malum, Cat. 2, 12.—Hence, subst.: au-rĕŏlus, i, m. (sc. nummus), a gold coin, Mart. 5, 19; 12, 36.—
- B Covered or ornamented with gold, gilded: cinctus, Lucil. ap. Non. p. 553, 2: laquearia, Prud. στεφ. 9, 196.—
- C Gold-colored: collum, Varr. R. R. 3, 9, 4; cf. color, Col. 9, 3, 2.—
- II Trop., golden, splendid, brilliant, beautiful: aureoli pedes, Cat. 61, 163: non magnus, verum aureolus et ad verbum ediscendus libellus, Cic. Ac. 2 (Luc.), 44, 135: oratiuncula, id. N. D. 3, 17, 43.
aureolus, a, um (Demin. v. aureus), schön golden, I) nach seinem Gehalte = 1) schön aus Gold gemacht, a) eig.: anellus, Plaut. Epid. 639: ensiculus, Plaut. rud. 1156: mālum, Catull. 2, 12: corona, Vulg. exod. 25, 25 u. ö. – subst., aureolus, ī, m. (sc. nummus), ein Goldstückchen, Mart. 5, 19, 14 u.a. – b) übtr., golden = schön, vortrefflich, herrlich, allerliebst, libellus, Cic. Acad. 2, 135: oratiuncula, Cic. de nat. deor. 3, 43: pedes, Catull. 61, 167. – 2) vergoldet, cinctus, Lucil. sat. 7, 33: laquearia, Prud. perist. 3, 197. – II) nach Ansehen und Farbe, goldartig, goldfarbig, collum, Varr. r. r. 3, 9, 4: color, Col. 9, 3, 2.
alter Olympus / ‥ aureolo populatur sidere noctem
concinit auriolo nunc philomena
auditur in silva propinqua sibilus avicule dulcisonus, quam alii picum, alii verius ~um dixere. ‥ dicitur ‥ ~us avicula aureo croceoque colore conspicua dulcemque suo in tempore pro cantu sibilum reddens
ab ave ~o
orioli aves sunt ‥ a sono vocis sic vulgariter appellate. coloris aurei sunt per totum, excepto quod in alis quasdam pennas cerulea varietate distinctas habent. ‥ orioli autem de picarum genere esse dicuntur, licet minores corpore sint aliisque coloribus nobilibus colorentur
laurea, †cernane [l. crinale ], sertum, diadema, corona, / addas aureolam †quo [? l. quod ] paucis sic data dictam
Alphonsus, regis primogenitus, veniens ad Westmonasterium quandam ~am, que fuerat quondam principis Wallie Leolini, cum aliis jocalibus offerebat quibus B. regis Edwardi feretrum ornabatur
qui coronam auream creditur meruisse, gloriosi labore officii mereatur ~am(
duplex corona, tam aurea sc. quam ~a, pro communi commodo simul ac proprio feliciter acquiritur
cujus mors est nobis aureola
major erit merces doctorum qui sunt ~am habituri, que intelligitur hic in splendore seculari
nec ‥ ~am virginitati debitam consequetur
in solitaria vita tres preeminencias adquisivit; privilegium predicatoris, meritum martiris, premium virginis. ista tria genera hominum habent in celo ~am super auream [ME: ]crune upe crune
~a est speciale mentis gaudium veniens ex opere precellenti et privilegiato
item liber vocatus Auriola Bibblie(
aurĕŏlus, (14) a, um (dim. de aureus ), ¶ 1 dʼor ; aureolus anellus Pl. Epid. 640, petit anneau dʼor ¶ 2 couvert ou orné dʼor, doré : cinctus aureolus Lucil. Sat. 290, ceinture garnie dʼor || de couleur dʼor : Varro R. 3, 9, 5 ¶ 3 [fig.] qui vaut de lʼor, précieux : aureolus libellus Cic. Ac. 2, 135, petit livre dʼor, cf. Nat. 3, 43 ; aureoli pedes Catul. 61, 167, pieds charmants || subst. m. , pièce dʼor : Mart. 5, 19, 14.
- 1. (poët.) gouden [anellus];
- 2. goudkleurig;
- 3. (metaf.) prachtig, lieflijk [pedes]; II. subst. ī m (vul aan: nummus) (Mart.) goudstuk.
aureolus
adj.
dim.
- aureus, golden: mālum, Ct.—Refulgent, splendid: libellus: pedes, Ct.