aurifex
aurifex, a goldsmith
aurĭfex, fĭcis, m. [aurum-facio],
- a worker in gold, goldsmith, Plaut. Aul. 3, 5, 34 (508); id. Men. 3, 3, 2 (525); 4, 3, 8 (682); Varr. L. L. 8, § 68 Müll.; Cic. Verr. 2, 4, 25; id. de Or. 2, 38, 159; Vulg. 2 Esdr. 3, 8; 3, 30; ib. Isa. 40, 19; 46, 6 al.
aurifex, ficis, m. (aurum u. facio), der Goldarbeiter, Goldschmied, Plaut. aul. 508; Men. 525. Varr. LL. 8, 62. Cic. Verr. 4, 56. Plin. 18, 99 u. 33, 93. Quint. 9, 2, 61. Augustin. serm. 15, 4: Caesaris aurif., Corp. inscr. Lat. 6, 3951: aurif. de sacra via, Corp. inscr. Lat. 6, 9207: aurificis statera, Cic. de or. 2, 159: Plur. aurifices neben argentarii, Lampr. Alex. Sev. 24, 5: neben inauratores u. bractearii, Firm. math. 4, 15. – ➳ aurufex, Corp. inscr. Lat. 1, 1310.
manus pingendi ‥ artificiose, digiti ~fices
habeo fabros ferrarium, ~ficem [AS: ], argentariumgoldsmip
Otho ~fex
Otho aurifaber
manus ~ficum vincebat expensarum pretium
a gold smythe , aurifaber, †aurifer [? l. ~fex ]
aurĭfex, (15) ĭcis, m. (aurum, facio), orfèvre : Cic. Verr. 2, 4, 56 ; de Or. 2, 159.
➳ aurufex CIL 1, 1840.
Aurifaber, sed
Carpentarius, quod in ea scribatur,
Aurificem sive Carpentarium, ita ut voces synonymæ sint. Sed constat, crebro vocem,
sive, pro conjunctiva,
et, usupari. Neque enim quis dicat eodem tit. Editionis Pithœi § 5. fabrum eumdem esse cum vinitore, vel carpentarium eumdem ac venatorem, quod illa præferat hæc verba :
Aut fabrum sive vinitorem, aut carpentarium sive venatorem.
aurifex icis, m
- aurum + FAC-, a goldsmith.