auricula
auricula, the external ear, ear
aurĭcŭla (or ōrĭcŭla, Trog. ap. Plin. 11, 52, 114, § 276; Balliol MS. Cic. ad Q. Fr. 2, 15 (Ellis ad Cat. 25, 2); cf. Fest. s. v. orata, p. 183 Müll.; cf. aurum init.), ae, f. dim. [auris].
- I The external ear, the ear-lap: sine te prendam auriculis, sine dem suavium, Plaut. Poen. 1, 2, 163 (372): Praehende auriculis, id. As. 3, 3, 78 (668): auriculam fortasse mordicus abstulisset, Cic. ad Q. Fr. 3, 4: rubentes, Suet. Aug. 69: fractae, Plin. 20, 9, 40, § 103; Vulg. Matt. 26, 51; ib. Marc. 14, 47; ib. Joan. 18, 26.—On account of its softness, prov.: auriculā infimā mollior, softer than the ear-lap, Cic. ad Q. Fr. 2, 15.—
- II In gen., the ear: ut omne Humanum genus est avidum nimis auricularum, have too itching ears, Lucr. 4, 594; Auct. ad Her. 4, 10; Hor. Ep. 1, 8, 16; 1, 2, 53; id. S. 1, 9, 20; 1, 9, 77; 2, 5, 33; Pers. 2, 30; Vulg. 1 Reg. 9, 15; ib. 2 Par. 17, 25.
auricula (im Vulgärlat. ōricula), ae, f. (Demin. v. auris), das Öhrchen, bes. das äußere Ohr, der Ohrknorpel u. das Ohrläppchen, I) eig.: auriculae albae (asini), Pers.: aur. dextra, Plin. u.a., sinistra, Plin. Val.: extremum auriculae, das Ohrläppchen, Vulg.: dass. aur. infima, Cic.: aur. ima, Amm.: muris auriculae summae, Ohrenspitzen, Plin.: auriculae molles, Hor.: auriculae collectā sorde dolentes, Hor.: auriculae rubentes, Suet.: oricularum magnitudo loquacitatis et stultitiae nota est, Trog. b. Plin.: abscīdere od. amputare auriculam alcis od. alci, Vulg.: nares vel auriculas desecare, Lact.: auriculas alci praecīdere, Petr.: auriculam mordicus auferre, Cic.: garrire in auriculam, Mart.: alqd (ein Ohrgehänge) in auriculis gestare, Apul.: auriculas asini quis non habet? Pers.: praeceptum auriculis instillare, Hor.: auricula graviter alci olet, Mart.: opponere auriculas, Hor.: prendere alqm auriculis, Plaut.: teneras radere auriculas, Pers.: surdorum auriculas returare, Arnob.: auriculam alcis tangere, um es zu heilen (v. Christus), Vulg.: aber auriculam alci tangere, jmd. am Ohr zupfen (um ihn zu erinnern), Sen.: auriculis per suos servulos tolli, Apul.: alci ad auriculas versari, vor den O. schweben, Cornif. rhet.: in foro tibi diu tinnisse auriculas, M. Aur. bei Fronto ad M. Caes. 2, 2. p. 28, 3 N. – II) meton., Plur. auriculae = geneigtes Gehör, Erhö rung, deorum auriculas emere, Pers. 2, 30. – ➳ Form oricula, Cic. ad Q. fr. 2, 13 (15 a), 4 M. Trog. b. Plin. 11, 276; vgl. Fest. p. 182 (b), 15.
uni ~ae suavia susurrare et alteri dura decantare
auris,inneweard eare , ~a,utweard care
Eliensis episcopus ad ~am principis frequenter pro officio positus, nam cancellarius erat regis
ejus [maurelle ] / vim dolor auricule commoditate probat
capta ‥ pro burgaria, ‥ amisit ~am per judicium curie
amputavit partem capitis cum cerebro et ~am dextram
habebit j magnum ciphum plenum de meliore meg’, qui in profunditate cooperiet ambas ~as prepositi
due gutte tepide injiciantur in ~am
~e talium animalium sunt in parte superiori capitis
ad instar †~arium [? l. ~arum ] asselli ambas manus ‥ agitans
cor membrum est ‥ duas habens ~as, unam dextram, alteram sinistram
~e apparent extra quasi duo additamenta carnium, per quarum inferiora subintrat vena deportans sanguinem ab epate
circa ‥ ~as cordis
cor ‥ cui et suae sunt utrinque ~ae
in hokis, capp’, ~is et padul’ ad carucas faciendis
in j cultro, ij potes, iiij annulis et j ~o ad caruc’ faciendis de ij veteribus vomeribus cum j pecia ferri ad idem empta(
in iiij lynkes et j ~a carucali de ferro empt’
in xv boltis ferreis cum xxij ~is pro dictis boltis ponendis(
in extremitatibus dyametri ‥ sint due ~e rotunde ‥ per quas ~as eadem tabula duobus foraminibus in pinnulis allidade circuli magni ‥ perforatis immitatur
primus [(calix ] est magnus cum duabus ~is pro oblatis deputatus
~us muris, pilocella idem
murion, ~a muris idem
~a muris, pilosella idem, parva habet folia et multa, aliquantulum pilosa; G.pilousee , A.moushere vellangbeue
~a muris, A.mushere
adde predictis majoranam, ~am muris, que habet proprietatem in paralesi
alsine ‥ Latine ~a muris; sed non est nostramouseare ‥, caeterum herba illa est quam nostrates mulieres vocantchykwede
aurĭcŭla, (12) æ, f. , dim. de auris, ¶ 1 oreille [considérée dans sa partie externe] : a) [chez lʼhomme] le lobe de lʼoreille, le petit bout de lʼoreille : Pl. Pœn. 374 ; Cic. Q. 2, 15, 4 ; 3, 4, 2 ; Hor. S. 1, 9, 77 ; Suet. Aug. 69 ; b) [chez les animaux] Varro R. 2, 9, 4 ; Col. Rust. 6, 29, 2 ; 7, 3, 6, etc., cf. Hor. S. 1, 9, 20 ¶ 2 [poét.] petite oreille, oreille délicate : Hor. S. 2, 5, 33 ; Ep. 1, 2, 53 ; 1, 8, 16 ¶ 3 oreille, ouïe : Her. 4, 14 ; Pers. 2, 30 ; Mart. 3, 28, 1.
➳ oricula Cic. Q. 2, 15, 4 (M); Fest. 182.
- 1. oor(tje);
- 2. oorlelletje.
auricula , ae. f. (auris.)
耳。Opponere auriculam 附耳而允証。Homo auricula infima mollior 不穏重之人。
Suggest a Translation
See an image
耳。Opponere auriculam 附耳而允証。Homo auricula infima mollior 不穏重之人。
Suggest a Translation
See an image
auricula ae, f dim.
- auris, the external ear, ear: mordicus auferre: Oppono auriculam, H.: auriculā infimā mollior, the ear-lap: Praeceptum auriculis instillare, H.: molles Auriculae, sensitive ears, H.