About
Menu

autumo

autumo, to say aye, assert, aver, affirm, say

autŭmo, āvi, ātum, 1, v. n. [for aitumo, as a lengthened form of aio; cf. negumo for nego; for the termination -tumo, cf. aes, aestimo, q. v., aeditumus, finitumus, and maritumus].
  • Lit., to say aye, to affirm (mostly of questionable assertions, Ellis ad Cat. 44, 2; opp. nego, to say nay); hence, to assert, aver, say, name (chiefly anteclass.; esp. freq. in Plaut.; syn.: dico, affirmo, confirmo; used only once by Ter. and Hor., and never by Cic., Lucr., or Verg.): Ipsus sese ut neget esse eum qui siet, Meque ut esse autumet qui ipsus est, Plaut. Ps. 4, 1, 21 (925): factum id esse hic non negat... et deinde facturum autumat, * Ter. Heaut. 19: flexa non falsa autumare dictio Delphis solet, Pac. ap. Non. p. 237, 3; so Lucil. ib.: aut hic est aut hic affore actutum autumo, id. ib.: quas (res) si autumem omnis, nimis longus sermost, Plaut. Men. 5, 2, 8 (760); id. Am. 1, 1, 150 (302); 1, 1, 260 (412); id. Capt. 4, 2, 105 (885); 4, 2, 117 (897); 5, 2, 2 (955); 5, 2, 8 (961); id. Ep. 5, 1, 37 (643); id. Bacch. 4, 7, 24 (822); id. Men. prol. 8; id. Merc. 5, 2, 103 (944); id. Pers. 1, 3, 71 (151); 2, 2, 32 (214); id. Ps. 4, 2, 28 (983); id. Rud. 3, 3, 42 (705); id. Trin. 2, 2, 48 (323); 3, 2, 77 (703); 3, 3, 15 (743): te esse Tiburtem autumant, * Cat. 44, 2; Hor. S. 2, 3, 45: ab Elissā Tyriā, quam quidam Dido autumant, Carthago conditur, Vell. 1, 6, 4 Halm.—In pass.: quasi salsa muriatica esse autumantur, Plaut. Poen. 1, 2, 32 (241).—
  • II Meton., effect for cause, to think, believe: bene quam meritam esse autumas, Dicis male mereri, auct. ap. Cic. Or. 49, 166; id. Top. 13, 55 (Trag. Rel. p. 265 Rib.).

Saved

Recent