avulsio
āvulsĭo (āvol-), ōnis, f. [avello]; in gardening, t. t.,
- a plucking off, tearing off of the branches of a tree: Aut semine (arbores) proveniunt aut plantis radicis aut propagine aut avolsione, Plin. 17, 10, 9, § 58; 17, 13, 21, § 98.
āvulsio (āvolsio), ōnis, f. (avello), das Abreißen, dah. a) meton. (als t. t. der Gartenkunst) = die abgerissenen Zweige (um daraus Bäume zu ziehen), Plin. 17, 58; 17, 98. – b) übtr., die Losreißung durch den Tod, de uxore, de liberis, de excedentibus caris funebris et tristis avulsio, Cypr. de mortal. 12.
ut ‥ misero ‥ capulationem et oculorum ~ionem infligeret
crebris petrariarum ‥ jactibus et lapidum ~onibus turri ‥ prostrata
in ~one ad vellera
ecce disturbor, avellor, et concutior, sicut in cribro. ‥ etsi disturbationi, ~oni, concussioni ‥ adversitatum accessus et ‥ temptationum insultus ‥ immineant, certe mentem stabiliunt, erudiunt, emendant
āvulsĭō ( āvol- ), ōnis, f. (avello), action dʼarracher, de détacher : Plin. 17, 58 ; 17, 98 || [fig.] arrachement [par la mort] : de uxore Cypr. Mortal. 12, arrachement à son épouse.
avulsio , onis. f. et, v. avulsus
See an image
See an image
AVULSIO
AVUL´SIO[CONFUSIO]