avolo
avolo, to fly away
Frieze-Dennison Vergil
āvolō, āvī, ātus, 1, n.: to fly away, 11.712.
ā-vŏlo, āvi, ātum, 1, v. n.,
- to fly forth or away: per aetherias umbras, Cat. 66, 55: auspicanti pullos avolāsse, Suet. Galb. 18 fin.; Dig. 41, 1, 5.—Hence, of persons, to flee away, to go away quickly, to hasten away (opp. advolare, to flee to): experiar certe, ut hinc avolem, Cic. Att. 9, 10: avolat ipse, Verg. A. 11, 712: citatis equls avolant Romam, Liv. 1, 57, 8; 3, 61, 7 (al. advolat).—So of dying: Critoni non persuasi me hinc avolaturum, that I shall flee from this world, Cic. Tusc. 1, 43, 103.—Of the vanishing of pleasure: Fluit voluptas corporis et prima quaequo avolat, Cic. Fin. 2, 32, 106.
ā-volo, āvī, ātum, āre, hinweg-, fort-, davonfliegen, I) eig.: sublime avolans, Cic. poët.: observatum est, auspicanti pullos avolasse, Suet.: isque (ales equus) per aethereas me tollens avolat umbras, Catull.: pavones, qui ex consuetudine avolare et revolare solent, ICt.: ex oculis et manibus infelicissimae coniugis tacitus avolavit (v. Amor), Apul. met. 5, 23. – II) übtr., davonfliegen = davoneilen, avolat ipse, Verg.: experiar certe, ut hinc avolem, Cic.: citatis equis avolant Romam, Liv.: alterum non videas, cor subito non potuisse nescio quo avolare, Cic.: velut avium examina ad crepitum primum missilium avolavere, Liv. – So auch von Sterbenden, hinc av., von hinnen eilen, -scheiden, Cic. Tusc. 1, 103: u. v. der Lust, voluptas avolat, schwindet schnell, Cic. de fin. 2, 106. – ➳ arch. afvolant = avolant, Paul. ex Fest. 26, 2.
See: avolare
āvŏlō, (13) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 sʼenvoler loin de : Titin. 126 ; Col. Rust. 8, 6, 6 ; Suet. Galba 18 ; Catul. 66, 55 ¶ 2 [fig.] sʼenvoler, partir précipitamment : experiar ut hinc avolem Cic. Att. 9, 10, 3, je tenterai de mʼenvoler dʼici ; citatis equis avolant Romam Liv. 1, 57, 8, ils partent pour Rome à toutes brides ; voluptas avolat Cic. Fin. 2, 106, le plaisir sʼenvole.
- 1. wegvliegen;
- 2. wegsnellen.
ā-volō āvī, ātūrus, āre,
- to fly away: sublime: per umbras, Ct.—To flee, hasten away: nescio quo: hinc: citatis equis Romam, L.: iuvenis avolat ipse, V.—Fig., to flee away, vanish: voluptas avolat: me hinc avolaturum, quit this world entirely.