avunculus
avunculus, a maternal uncle, mother’s brother
- I Lit.
- A In gen., Cic. de Or. 2, 84, 341; Verg. A. 3, 343; Plin. 5, 8, 6, § 20; Vulg. Gen. 28, 2; 29, 10: uxor patrui vel avunculi, ib. Lev. 20, 10; Isid. Orig. 9, 6, 17; cf. Dig. 38, 10, 10 P.—Hence,
- B Esp.
- 1 Avunculus magnus, a grandmother’s brother (aviae frater), great-uncle, Cic. Brut. 62, 222; Dig. 38, 10, 1; 38, 10, 10; Isid. Orig. 9, 16, 26.—
- 2 Avunculus major, a brother of the great-grandmother, greatgreat-uncle (proaviae frater), Dig. l. l. (in Isid. Orig. l. l., proavunculus).—
- 3 Avunculus maximus, a brother of the great-greatgrandmother (abaviae frater), Dig. l. l. (in Isid. Orig. l. l., abavunculus).—In the histt. sometimes avunculus major = avunculus magnus, brother of the grandmother, Vell. 2, 59; Suet. Aug. 7; id. Claud. 3; and avunculus absol. = avunculus major, Tac. A. 2, 43; 2, 53; 4, 75.—
- II Transf., the husband of the mother’s sister, Sen. Cons. ad Helv. 17.
famosus ille nepos patriarchae remeans ab ~o [sc. Laban ]
filius ~i [v. l. abunculi ] sui
Nicholaus †avinculus [v. l. ~us ] suus
avonculus
ex parte matris, si ~us et matertera ‥ defecerint
de libero tenemento quod fuit C. de N. patris vel matris, fratris vel sororis, ~i vel amite ‥ sue
defuncto Eliduro, suscepit Gorhboniani filius diadema regni et ~um ‥ imitatus est
regem Ricardum ~um nostrum
cartas R. regis advunculi nostri
P. Wyking petit gildam que fuit Stephani Wyking adwunculi sui
R. regis awnculi nostri
Englecheria presentata per R. le W. awnculum ex parte patris
[rex ] dominum ‥ Thomam Wodestoke, ~um suum [fecit ] comitem Bokynghamie
~us noster Humfridus, nuper dux Gloucestrie(
obiit ‥ dominus Ædmundus, comes Cornubie, ~us regis Edwardi
awunculo nostro Petro de Sabaudia
domino Henrico Anglie et Francie regi ‥ domino et ~o nostro amantissimo(
~us meus magnus,mines eames fæder
tunc vocantur fratres et sorores avi vel avie ex parte matris et vocantur ~us magnus et matertera magna
magno ~o nostro Henrico cardinali Anglie
➳ forme avonculus Pl. Aul. 35 ; 685 ; 778 ; aunculus CIL 2, 713 ; 827, etc.
Patruopromiscue usurpatum legere est apud Scriptores mediæ ætatis. Vide Decretionem Childeberti Regis cap. 1. et Capitularia Caroli C. pag. 161. 296. Editionis Sirmondi.
le cousin qui a le germain sur l'autre, quod in Britannia Armorica maxime usurpatur. Unde ejusmodi cognatos dicimus
Oncles à la mode de Bretagne.
- avus, a maternal uncle, mother's brother: tuus: eius, L.: magnus, a greatuncle.
-
…istorum in dialecticis omnis cura consumitur, vagum illud orationis et fusum et multiplex non adhibetur genus. Tuus autem avunculus, quem ad modum scis, habet a Stoicis id quod ab illis petendum fuit ; sed dicere didicit a…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…interleverit, qui supposita persona falsum testamentum obsignandum curaverit, qui eum cuius nomine id obsignatum est interfecerit, qui avunculum fili sui in servitute ac vinculis necaverit, qui municipes suos proscribendos occidendosque curaverit, qui eius uxorem quem occiderat…
Cicero, pro Cluentio
-
…quaternas centesimas sperabat. habes meam causam. quae si Bruto non probatur, nescio cur illum amemus. sed avunculo eius certe probabitur, praesertim cum senatus consultum modo factum sit, puto, postquam tu es profectus, in…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, et eius, cuius filius fuit M. IuniusBrutus, Caesaris interfector ; quod hoc loco hic Caepio pro avunculo dicitur avuspueri Luculli, Ciceronis lapsus memoriae videtur. nequeenim de avo, qui fuit M. Livii Drusi ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…conlegam tuum aiunt in hac sua fortuna quae bona ipsi videtur mihi, ne gravius quippiam dicam, avorum et avunculi sui consulatum si imitaretur, fortunatior videretur sed eum iracundum audio esse factum. video autem quam sit odiosum habere…
Cicero, Philippicae
-
…est praebitum, cur Africanum domestici parietes non texerunt Sed haec vetera et alia permulta ; propiora videamus. cur avunculus meus vir innocentissumus idemque doctissumus P. Rutilius in exilio est, cur sodalis meus interfectus domi suae Drusus ,…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
….. CICERO S. D. Q. CAECILIO Q. N POMPONIANO ATTICO quod quidem ita esse et avunculum tuum functum esse officio vehementissime probo, gaudere me tum dicam, si mihi hoc verbo licebit uti. me…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, quae videntur ante oculos esse, magis putem quaerenda. Quid enim mihi L. Pauli nepos, hoc avunculo, nobilissima in familia atque in hac tam clara re publica natus, quaerit, quo modo duo soles visi…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…non venerit. atque haec huius modi sunt. sed est quod abs te mihi ignosci pervelim. Caecilius, avunculus tuus, a P. Vario cum magna pecunia fraudaretur, agere coepit cum eius fratre A. Caninio Satyro…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…non ex ipsa virtute de virtutis robore existumo. illa enim, si modo est ulla virtus, quam dubitationem avunculus tuus, Brute, sustulit, omnia, quae cadere in hominem possunt, subter se habet eaque despiciens casus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes