bannaliter
banni, Bannalment, nostris olim. Pariag. inter reg. et monast. de Crista ann. 1240. in Chartul. Campan. fol. 365. col. 2 :
In furno vero sive in furnis, et in molendino sive inLibert. villæmolendinis,.... homines villæ illius molere et coquere, sicare Bannaliter tenebuntur.
de Perrussesann. 1347. tom. 7. Ordinat. reg. Franc. pag. 33. art. 17 :
Je ou mi hoir pourront vendre vin Bannalment en ladicte ville de Perrices par six sepmaines continuelz, par chascun an.Vide infra Bannia 2.