barbuta
Erant omnes armati cum Barbutis in capite : et ultimo Rex cum multa gente supra parvum roncinum, armatus sicut alii cum Barbuta.
Idem marchio, guerra hujusmodi et dicti vicariatus perdurante, de trecentis equitibus seu Barbutis, vivis, ut tuo utamur vocabulo, et ultra, illas bona fide, quantum se sua facultas extenderit, servire nobis et præfatæ Ecclesiæ teneatur.Chron. Veronense ad ann. 1354. apud Murat. tom. 8. col. 654 :
Et ab alia parte civitatis Veronæ versus, portam S. Maximi jam equitaverat D. Bernabous de Vicecomitibus de Mediolano, cum octingentis Barbutis.
Habere et tenere tenetur ad offensam prædictam Barbutas mille quibus per Dom. Comitem satisfiat.Et mox :
Habere tenetur suis expensis solum Barbutas trecentum,hoc est, milites
Barbutisarmatos, quos postmodum Itali
Lances, seu
Lanciariosappellarunt, ut auctor est Matthæus Villaneus lib. 2. cap. 81. lib. 6. cap. 56. Utuntur eadem notione Thwroczius in Ludov. Reg. Hung. cap. 16. 21. 23. et Cortusii in Hist. lib. 7. cap. 20. Ariostus in Furioso :
Joannes Villaneus lib. 2. cap. 77 :Si pose in capo una Barbuta nuova.
Itutti armati di corrazze et Barbute, come Cavalieri.
du Saint-Esprit au droit désir, instituti die Pentecostes ann. 1352. a Ludovico Rege Neapolitano seu Siciliæ, cap. 24 :
Se aucuns des compagnons de l'Ordre se trouvera en aucun fait d'armes, là où le nombre de ses ennemis seront. Adde cap. 25. Vide Barbaricum et Barbetus.50 Barbues, ou autres, et la part du Chevalier de l'ordre n'en s'étendit plus que le nombre de ses adversaires, etc
Barbuce, in Ordinat. milit. Caroli ducis Burgund. ann. 1473 :
Salade a baviere, Barbuce ou armet de gorgent, etc.Si tamen leg. non sit
Barbute, ut apud Rabelais. lib. 2. cap. 7.
Vestimenta autem novitiorum sint sicut Monachorum, excepto quod pro scapulari portent capucium magnum sine cauda, quod nos vocamus Barbutam, et loco cucullæ mantellum longum nigri aut grisei coloris.