barcarius
barcārius, ī, m. (barca), der Barkenschiffer, -führer, Not. dign. occid. 40 u. 58. Corp. inscr. Lat. 7, 285.
a schyppe maker , ~ius, nauticus
barcārĭus, ĭī, m. , conducteur de barque : CIL 7, 285.
Notit. dignit. utriusque Imper. p. 65. Barcariorum classis præfectus. Adde
n. 63.