barrire
[CL]
, to trumpet.~it elefans cum vocem emittitGlCB 34; barrans, elefansErf.2. 270. 30; elefanti ~iunt vel striduntAldh.PR132.
, Elefantorum est. Barritus, vox elefantis, in vet. Glossar. ex Cod. reg.
7646. Festus : Barrire elephanti dicuntur. Glossæ Lat. Gr. Barrit,
τρίζει, ἐλέφας βοᾷ. Vide Baulare et Bardire.