barritus
barrītus, ūs, m. [barrio],
- the cry of the elephant, Ap. Flor. 16, p. 358, 2; Veg. Mil. 3, 24; cf. Isid. Orig. under barrus.
barrītus, v. baritus.
barrītus, ūs, m. (barrio), I) das Gebrüll des Elefanten, Apul. flor. 17. Veget. mil. 3, 24. Isid. 12, 2, 14. Porphyr. Hor. epod. 12, 1. – II) das Schlachtgeschrei, der Kriegsgesang, Schlachtgesang der Barbaren, Tac. Germ. 3, 2. Amm. 16, 12, 43: der Römer, Amm. 21, 13, 15; 26, 7, 17; 31, 7, 11. Veget. mil. 3, 18. – ➳ Die Schreibung barritus ist auch für no. II die der besten Hdschrn., nur Tac. Germ. 3, 2 haben die besten Hdschrn. barditum, andere baritum.
plecte‥ossa / formam barriti pectinis instar habent
~us,genung
horrendos beluarum ~us
~usgeonung , vel dissimilis,gepota, rarung
elephas ‥ casum / barritu prodit
barrītŭs, ūs, m. (barrio), ¶ 1 barrissement [cri de lʼéléphant] : Apul. Flor. 17 ¶ 2 v. barditus : Veg. Mil. 3, 18.
- 1. getrompetter v.e. olifant;
- 2. (Tac.) krijgsgeschreeuw.
Berenaut
Bæren, clamare : alii ab incondita voce elephantum, qui
barriredicuntur, arcessunt ; sunt et qui
Barditum, pro
Baritumlegunt apud Tacit. de Morib. Germ. lib. 3. cap. 1. quasi hujus carminis seu clamoris auctores fuerint
Bardi, sacerdotes Galli. Consule Veget. lib. 3. de Re milit. cap. 18. Ammian. de Germ. lib. 16. 26. et 31. Cluver. et Carol. de Aquino in Lex. milit. ad hanc vocem.