beryllus
bēryllus (beryllus, Prud. Psych. 855; bērillus, Isid. Orig. 16, 7, 5; berul-lus, Plin. 37, 5, 20, § 76 Jan.), i, m., = βήρυλλος.
- A precious stone of a sea-green color, coming from India, beryl, Prop. 4 (5), 7, 9; Plin. 37, 5, 20, § 76 sqq.; Isid. Orig. l. l.; Sol. 53; Juv. 5, 37; Dig. 39, 4, 16, § 7.—
- B Meton. for a ring with a beryl, Prop. 4 (5), 7, 9.—
- II Beryllus aëroides, = βήρυλλος ἀεροειδής, the sapphire, Plin. l. l. § 77.
berulus, gemmae genus
birillus, ut aqua splendet
tuque, berille, locum clarificas decimum
est oleo similis prestans virtute beryllus
plures lapides beralli et cristalli
liber ‥ qui habet exterius imaginem ‥ argenteam cum lapidibus crystallinis et ~is per circuitum positis
hic berellus, A.a berelleston
ignem celestem in subposita traicit per berillum
~us vitio oculorum medetur
perquirere debet ignem de ~o exposi to soli
pro ij barellis de cristallo deauratis ‥ domino pape ‥ presentatis
lapis de birillo artificialiter in coreo nigro suspensus
berillus est speculum ex crystallo superstitiose consecratum ab auguristis
diversas reliquias ‥ in quodam berillo ad modum crucis facto inclusas
sanctas reliquias ‥ includi fecit in quodam feretro argenteo et deaurato cum nitidis birellis in utroque latere
in magna berilla ‥ reliquie S. Thome apostoli
protinus ammisso micuit sintagma berillo [v. l. benigno ]
bēryllus, (14) ī, m. (βήρυλλος), béryl ou aigue-marine : Plin. 37, 76.
bēryllus: = bērullus.
Beryllus
(βήρυλλος). The beryl; a precious stone of the emerald species, and much used by the Romans in the adornment of their cups. Pliny states that the Indian lapidaries were accustomed to colour rock-crystal in such a way as to counterfeit the beryl. The same writer speaks of six varieties of the beryl, or of what he considered such.