bilotus

, pro Bilochius, quod vide in Charta ejusd. Andreæ reg. Hungar. ann. 1231. apud Cencium inter Cens. eccl. Rom. : Curiales comites parrochiani nullum penitus discutiant, nisi populos castri sui ; fures, latrones per Bilotos regales discutiantur, ante pedes tamen comitis. Utrumvis elige : cæterum Bilochii vel Biloti, iidem videntur atque Baillivi. Vide Bajulus 4.