bituminosus
bĭtūmĭnōsus, a, um, adj. [bitumen],
- abounding in bitumen, bituminous (perh. only in the two foll. exs.): terra, Vitr. 8, 3, 9: fontes, id. 8, 3, 4.
bitūminōsus, a, um (bitumen), erdharzhaltig, fontes, terra, Vitr. 8, 3, 4 u. 9.
in lacum ~um qui et Mare Mortuum et Sterile dicitur
submerso palefrido in quodam luto ~o
pastura †butinnosa
bĭtūmĭnōsus, a, um (bitumen), bitumineux : Vitr. Arch. 8, 3, 4.