bivangium
Bevang k. Charta Ottonis Imp. ann. 983. apud Baldricum in Chron. Camerac. lib. 1. cap, 108 :
Ea videlicet ratione, ut nulla majorum minorumque persona in Bivangio prædicti forasti, nisi cum licentia præfati Episcopi... venari liceat.
Tradidi unum Bivang in saltu Wanes-walde inter duo flumina... cum omnibus appenditiis suis, id est terris, silvis, pascuis, aquis aquarumve decursibus.Vide Bifang.