Bituricus Save Georges Gaffiot 2016 Biturīcus, a, um, s. Biturīges. Bĭtŭrĭcus, a, um, des Bituriges : Biturica vitis Col. Rust. 3, 2, 19, sorte de vigne, de raisin || -rĭcī, ōrum, m. , Bituriges ou habitants de Bituricum : Greg. Tur.