brachiatus
brachiātus, a, um (brachium; vgl. Prisc. 8, 91), in die Breite gezogen (Ggstz. capitatus, in die Höhe gezogen), vineae, Col. 5, 5, 9: arbor, Plin. 16, 123.
brāchĭātus, a, um (brachium), branchu : Plin. 16, 123 ; Col. Rust. 5, 5, 9.