bracteator
bractĕātor, ōris, m. [bractea],
- a goldbeater, Firm. Math. 8, 16; Inscr. Don. cl. 9, n. 1.
Bracteariusin veteri Gloss. dicitur, et
Bracharius. Gloss. Lat. Gr. :
blatteum. Mox :
brattearius. Nam
bratteumet
bracteumdicebant, ut observatum a Salmasio, quem consule ad Hist. Aug.
Bractearii, id est,
Bractea gemmatam cycladem fila catenant.