brado
brādo, ōnis, f. (ahd. brāto, Wade), der Schinken, Anthim. 14.
bradō, ōnis, f. , jambon : Anthim. 14.
Et 4. pulzinos, et 2. focacias, et 2. membra, et 1. Bradonem, et 3. panes, etc.Forte pro
fladonem. Vide in voce Flantones.
Bradonemsuadent Isid. qui habet in Glossis :
Samam vini et duodecim formellas, vel unum lardi Bradonem pro ea det monachis.Hoc est, si bene conjicio, Petasonem seu pernam. Hollandi etiamnum vocant
Bradepulpam petasonis seu partem ejus magis carnulentam.
Bradones bonos in festo S. ThomæAcadem. Crusc. est Vitulus indomitus.(reddant) . Brado,
Brazon, vol. 1. pag. 247. ubi de homine dicitur. Gall.