bragire

, Hinnire. Chron. Mutin. apud Murator. tom. 15. Script. Ital. col. 606 : Qui (tassus) habebat... vocem ut equus Bragiens, scilicet parvam. Bresdir, eadem notione. : Là veissiez meint panoncel flori, Meinte banniere, et meint destrier Bresdir. Vide Braiare.