brunea

, , , Lorica. Gloss. Lat. Theotisc. : Thorax, militare ornamentum, Lorica, Brunia. Conf. Graff. Thes. Ling. Fr. vol. 3. col. 312. Capitulare 4. ann. 805. cap. 7. Pertz. vol. Leg. 1. pag. 135. : Et insuper omnis homo duodecim mansis Bruniam al. Brunicam habeat, etc. Capitula ejusdem Caroli M. lib. 6. cap. 212. 223. : Ut armillæ et Bruniæ non dentur negotiatoribus. Occurrit ibidem lib. 1. 3. cap. 14. et alibi. Vide Indicem ad Pertzii vol. 2. Legum. Capitula ejusdem Imp. data ad Saltz. cap. 8. Pertz. vol. 1. Leg. pag. 123. ann. 803. : Ut nullus ex Clericali ordine... neque laïcus Bruneas, aut arma infra monasteria puellarum commendare præsumant. Præceptum Caroli M. ann. 795. ex Tabulario Narbonensi : Obtulit equum optimum et Brunia optima, et spatam Indiam cum techa de argento parata. Testamentum S. Everard. Ducis Forojul. : Bruniam unam, helmum unum, etc. Occurrit passim in Legib. Antiq. in Salicæ Capitulo 3. cap. 4. 12. in Lege Ripuar. tit. 36. § 11. in Capit. 2. ann. 805. Pertz. ibid. pag. 133. cap. 6. 9. 7. in Capitul. 2. ann. 811. cap. 10. Pertz. ibid. pag. 173. in Lege Longob. lib. 3. tit. 6. § 1. Carol. M. 23. ex Capitul. in Theodon. villa, ann. 805. cap. 19. Pertz. ibid. pag. 134. tit. 7. tit. 17. cap. 1. Carol. M. 17. e Capit. Francic. ann. 779. cap. 20. Pertz. ibid. pag. 38. in Capitul. Caroli Calvi tit. 31. Edictum Pistense ann. 864. Pertz. ibid. pag. 494. cap. 25. in Charta Caroli III. Imp. de Expedit. Romana ann. 881. Pertz. vol. Leg. 2. in Spuriis pag. 3. in alia Heccardi Comitis Augustod. apud Perardum pag. 27. in Testamento Ranimiri Regis Aragonum æræ 1099. etc. Vide Brunus et Brugna. . Tabul. Casauriense : Cum cæteris meis debitalibus et caballis, et Bronie, et cætera arma, quæ ego habui. Bron Britannis est Mamma, pectus, unde fortassis Bronia vel Brunea, quod pectus tegat. et , Eadem notione, in Legibus Athelstani Regis Anglo-Saxonicis cap. 26. et Kanuti cap. 69. Germanis olim Brunia, Brunje, Brüne, Brün, eodem significatu. Vide Glossar. Wachteri, Lexic. Germ. Frischii, et Glossar. Suio-Goth. Ihrii voce Brynja, vol. 1. col. 283. Adel. Gallicis mediæ ætatis Scriptoribus, Broigne vulgo appellatur. : Li Cuens le tint, qui sa force i amasse, La riche Broigne li derront et deslace. : Et mainte Broingne percier et estroer, Et maint vassal trebuchier et verser. Idem : L'escu li perce, s'a la Broingne faussée. Alio loco : En son dos vest une Broigne treslice. MS. : L'escu li perce, et la Broingne treslit. Ubi illud Virgilii videntur expressisse : Loricam consertam hamis, auroque trilicem. MS. : Des haubers et des Broingnes, mainte male faussée. : Là veist-on tante Broingne saffrée. Vide Loccenium lib. 3. Antiq. Suecic. cap. 2. et Raynouardi Glossar. voce Bronha, vol. 1. pag. 262. . Charta Ottonis M. Imp. ann. 950. pro Ecclesia Ratispon. apud Meibomium, et in Metropoli Salisburg. tom. 1. pag. 227 : Cum.... piscationibus, mansionariis, Barschalkis, Aureariis, Bruneariis, Cidelariis, molendinis, etc. Ubi Aurearii iidem, qui Aurarii ; Brunearii vero Bruniarum confectores videntur.

brunea

Saved

Recent