brutalis
brūtālis, e (brutus), tierisch = unvernünftig, Plur. subst., brūtālia, ium, n., die unvernünftigen Tiere, Ps. Augustin. solil. 31, 2.
bestia brutalis non impresepiat aula
bibiones oriuntur ex vino sine motibus ~ibus
delectationes viles ‥ et ~es
queritur ‥ utrum †sunt [? l. sint ] in homine due vires concupiscibiles, una humana sive intelligibilis, altera ~is sensibilis
ut Scotis obviaret, ut ~em et presumptuosam eorum temeritatem attenuaret
mores brutales Britonum / jam ex convictu Saxonum / commutantur in melius(
crucem portare signat portantem non habere aliquam causam vel conditionem secundum quam possent sibi arma assignari, sed signat hominem ~em
brūtālis, e (brutus), sans raison || subst. plur. n. , les êtres sans raison, les animaux : Ps. Aug. Solil. 31, 2.
Rem non humanam narras, sed Brutalem.Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684 :