bryonia
bryōnĭa, ae, f., = βρυωνία,
- a wild vine, the bryony; of two kinds: the white, Plin. 23, 1, 16, § 24; Scrib. Comp. 59; the black, Plin. 23, 1, 17, § 27; Col. 10, 250; App. Herb. 66.
bryōnia, ae, f. (βρυωνία), eine wildwachsende, rankende Pflanze, Stickwurz, Gichtrübe, Zaunrübe, Plin. 23. § 24 u. 27. Ps. Apul. herb. 66. – Nbf. bryōnias, adis, f., Col. poët. 10, 250.
brionia vel ampelos leuce ‥,hwit wilde wingeard , ‥ ~ia,wild cyrfet velhwit wingeard
[humiditas ] naturaliter est mundificativa, ut patet ‥ in radice brione
pocio de brionia cum vino vel cervisia est hic [contra fistulam ] preciosa
brionia,wilde nepe i. radix vitis albe secundum quosdam
brionia vel brion, scicida, cucurbita agrestis, alphesora idem; ejus folia assimulantur foliis vitis; G.brione velnave sauvage , A.wildenep
bronia,hymelyc
bryōnĭa, æ ( -nĭas, ădis ), f. , bryone ou couleuvrée [plante] : Plin. 23, 25 ; Col. Rust. 10, 250.
Aliqui de Bryonia, quæ dicitur Stucwrk, imaginem sculpunt, quam mandragoram esse fingunt.
Stucwrklegendum
Scizwurz, ut ap. Graff. Thes. Ling. Fr. vol. 3. col. 872.